Journalistiek
O
p onze stokpaardjes
show not tell en
schrijven is denken met het hoofd van de lezer reizen wij door Nederland én België. Als gediplomeerd journalist leveren we doorwrochte, gedegen en creatieve artikelen op verzoek. Doorgaans houden we ons bezig met nieuws, interviews, reportages, research en eindredactie.
Verleden? Als freelancer en in loondienst bij dagbladen als BN/De Stem en de IT's Festivaldagkrant, publieksbladen als One, Flair en BlvD, special interestbladen als Diabetes Magazine, 0/25 en CTW, hogeschoolbladen als Hkwadraat en HZ Magazine, het opinieblad HN Magazine en tal van andere journalistieke bureaus, printed media en websites. Daarnaast verdienden we onze sporen als docent Journalistieke vaardigheden van de vakgroep Geschreven Pers van de School voor Journalistiek in Utrecht.
What’s going on? Het Eiland Neus loopt goed.
Yeah! Dus wat is het probleem? Dat we geen tijd hebben om de website bij te houden.
Okee. En nu? Melden we even dat we bezig zijn met updaten. Want nu lijkt het alsof we in het begin van 2010 niets hebben gedaan.
En dat is niet zo? Nee, we gingen juist als een speer. We deden een schrijfproject met jongeren en ouderen over vrijtijdsbesteding vroeger en nu, we schreven mee aan een boek over Emmen, we werkten op alle fronten mee aan de huisstijl en de verspreiding van festival In de Luwte, we schreven mee aan een opvolger van Bob de Bouwer: Uki, voor de grote filmmaatschappij Universal, we gaven les aan een redactie van vrijwilligers van de nieuwe APPeL, het blaadje voor de alumni van de faculteit Psychologie en Pedagogische Wetenschappen van de K.U.Leuven, we ontmoetten een redacteur van een grote uitgeverij die interesse had in een roman, we bleven ons inzetten voor StampMedia in Antwerpen én in Genk, we gaven nog elke maand een tijdschrift van de KWB vorm, de cursussen gingen gewoon door: voor Wisper Non-Fictie, Schrijven voor Internet en Columns Schrijven en voor Miles Eindredactie en Journalistiek Schrijven.
Maar nu is er dus tijd om te updaten? Nauwelijks.
Want er staat nog meer op het programma? Ja, alleen al de komende drie maanden een reeks columns schrijven voor de SchrijversAcademie, een workshop webloggen voor ontwikkelingswerkers, de begeleiding van een week Schrijven als God in Frankrijk voor Wisper, de leiding van een jongerenredactie van StampMedia die tijdens de Gentse feesten op de oude drukpersen voor het Museum voor Industrie, Arbeid en Techniek een krant zal maken, het vervangend hoofdredacteurschap van StampMedia en de nieuwe Intakeweek van StampMedia in Genk.
En dan is er eindelijk tijd om te updaten? Nee, want dan begint het nieuwe seizoen met wederom cursussen Eindredactie en Journalistiek Schrijven voor Miles en een cursus Columns Schrijven, een cursus Lifeloggen en een serie feedbacksessies voor schrijvers van non-fictie en journalistieke verhalen voor Wisper.
Maar we zullen ons best doen om tussendoor iets meer te laten horen!
Hoewel we het erg druk hebben, zijn we voor leuke opdrachten altijd bereikbaar via de te huur-pagina.
Wat? Een workshop voor medewerkers in het onderwijs, ouders en iedereen die interesse had in het maken van schoolkranten.
Wie? De deelnemers waren ouders en leerkrachten uit het lager onderwijs en docenten van regionale onderwijsinstellingen.
Waar? We werkten een dag lang op de prachtige locatie van Wisper in Kessel-Lo (Leuven).
Hoe ging het in zijn werk? We brainstormden concreet over het doel, de doelgroep, de pijlers en de logistiek van de schoolkranten, waarbij we vertrokken vanuit de beroepspraktijk van de deelnemers. Vervolgens bogen we ons over ethische kwesties, censuur en redactionele onafhankelijkheid. Ten slotte bedachten we concrete rubrieken, beeldelementen en interessante onderwerpen. De deelnemers hadden een mooi vertrekpunt om na de workshop zelf een bladritme, een planning en een redactionele organisatie op poten te zetten.
Door jarenlange ervaring in het onderwijs en bij onderwijstijdschriften is Het Eiland Neus door de wol geverfd als het gaat om het organiseren en produceren van magazines, kranten en nieuwsbulletins in het onderwijs. Heeft u behoefte aan coaching, ondersteuning of een cursustraject op het gebied van schoolkranten en andere publicaties in het onderwijs, neem contact met ons op via de te huur-pagina.
Wat? Er zijn nog een paar plaatsen vrij in de voorjaarscursussen. Journalistiek schrijven bij de Miles Academy, Schrijven voor internet bij Wisper en Portretterend interview bij Wisper. De kans is groot dat er ook nog plaatsen zijn bij de cursus Columns Schrijven van de SchrijversAcademie.
Waar? Journalistiek Schrijven in Vilvoorde, Schrijven voor internet en Portretterend interview in Kessel-Lo (Leuven).
Wanneer? In februari/maart/april/mei 2010. Zie de informatie bij Wisper en Miles.
En verder? Haast u! De cursussen zitten soms ineens vol.
Het Eiland Neus geeft regelmatig cursussen over schrijven of journalistiek in opdracht van cursusorganisaties. We geven ook les aan de keukentafel of incompany. Geïnteresseerd? Neem contact op via de te huur-pagina.
Wat? Een poot van StampMedia in het Limburgse Genk.
Wanneer? In de kerstvakantie was de aftrap, met een grote groep bijzonder gemotiveerde jongeren van allerlei pluimage.
Wat nu? StampMedia zal in Genk hetzelfde te werk gaan als in Antwerpen. Dat betekent dat we proberen jongeren van diverse groepen mediawijs te maken en gezamenlijk een persagentschap draaiende te houden: nieuwsgaring, journalistiek denken, schrijven, video, fotografie.
En Het Eiland Neus? Maartje Luif geeft workshops, begeleidt en coacht de schrijvende jongeren.
Het Eiland Neus is te huur voor workshops en coaching. We begeleiden schrijvers en redacties. We werken met jong oud, ervaren en onervaren. Voor meer informatie over de mogelijkheden ten aanzien van workshops en cursussen kunt u contact met ons opnemen via de te huur-pagina
Wat? Columns Schrijven (in Antwerpen én in Gent), Portretterend Interview (in Leuven), Schrijven voor internet (in Leuven), Eindredactie voor beroepsschrijvers (in Vilvoorde).
Wanneer? In het voorjaar: Eindredactie is 7 donderdagavonden in januari en februari. Portretterend Interview is 3 zaterdagen in maart en april. Schrijven voor internet is 5 maandagavonden in maart. Columns Schrijven in Antwerpen is 5 zaterdagnamiddagen in mei en juni. En in Gent is deze cursus op 5 donderdagavonden in maart en april.
Door wie? Maartje Luif in opdracht van Wisper, de SchrijversAcademie en de Miles Academy.
Voor wie? De cursussen van Wisper en de SchrijversAcademie zijn voor iedereen. De cursus Eindredactie is alleen voor beroepsschrijvers en studenten die in een schrijvend beroep willen stappen.
Meer informatie?
Voor extra informatie over Columns Schrijven in Antwerpen kunt u op de website van de SchrijversAcademie terecht.
Meer toelichting op de cursussen Portretterend Interview, Schrijven Voor Internet en Columns Schrijven in Gent kunt u kijken op de website van Wisper.
En informatie over de cursus Eindredactie bij de Miles Academy vindt u op deze website.
Mocht u ons ook willen inhuren voor een cursus, kijk dan op de te huur-pagina. Daar staan de adresgegevens en er is meer informatie te vinden over onze specialiteiten.
Wat? Schrijf je nu, op de valreep, in voor een cursus Eindredactie bij de Miles Academy.
Wanneer begint het? In principe volgende week al. Donderdag 24 september, om 18:00 uur. Vanaf dan zijn het tien donderdagavonden.
Wat houdt die cursus in? We behandelen de theorie aan de hand van de beroepspraktijk van de deelnemers. Zo buigen we ons over zelfgeschreven of zelfgeredigeerde teksten. Daarnaast schrijft elke cursist een handzaam stijlboek voor een regelmatig terugkerende opdracht of opdrachtgever. Ook komen er tal van tips voor het opsporen van taal- en stijlfouten aan bod. Ten slotte is er naast schrijven en corrigeren ook ruimte voor overleg en discussie over de dagelijkse praktijk van een tekst- of eindredacteur.
Voor wie is de cursus bedoeld? De cursus is bedoeld voor redacteuren, tekstschrijvers, vertalers en andere beroepsschrijvers die voor hun dagelijks brood eindredactie voeren over eigen of andermans teksten. Ook studenten die in een dergelijk beroep willen stappen, zijn van harte welkom.
Doel? Aan het eind van de cursus hebben de cursisten een duidelijke visie op genres en tekstopbouw en zijn ze vertrouwd met de belangrijkste regels van spelling, interpunctie en grammatica. Ze zijn zich bewust van stijlmiddelen en trucs om de aandacht van de lezer te vatten en die niet los te laten tot het doel van de schrijver is bereikt.
Meer informarie en inschrijvingen? Op de website van de Miles Academy.
Het Eiland Neus is te huur voor cursussen eindredactie en schrijfvaardigheid. We kunnen ons richten op de techniek van tekstopbouw en op correcte spelling en grammatica, maar we geven ook les over andere eindredactievaardigheden: persklaar maken van een medium, omgaan met auteurs, koppen maken en schaven & schrappen. Voor meer informatie of een prijsopgave kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wat? Een non-fictiecursus van zes zaterdagen in november, december en januari 2009/2010.
Waar? Bij Wisper in Leuven (Kessel-Lo).
Vertel eens? Een biografie van een vergeten dichter, een historisch verhaal over je grootouders in Congo of een reconstructie van de teloorgang van de acid-house. Alles is mogelijk tijdens deze cursus.
Iets concreter? In zes zaterdagen schrijven we op basis van research een non-fictie-verhaal. Dat kan een journalistieke reportage, een aanzet tot een biografie in boekvorm of een ludiek achtergrondverhaal zijn. Aan de hand van je onderwerp bepalen we welke vorm, toon en stijl het beste past.
We buigen ons vooral over research en schrijfstijl. Enerzijds zul je goed leren interviewen en opzoeken. Anderzijds draait het veelal om feit versus fictie: hoe schrijf ik mooi zonder de waarheid geweld aan te doen?
Meer info? Bij Wisper, klik hier.
Advies? Schrijf je snel in!
Het Eiland Neus geeft les aan eenlingen aan de keukentafel, maar ook aan groepen bij verschillende cursusorganisaties in Vlaanderen. Houd voor meer informatie de categorie cursussen in de gaten. Als u ons wilt inhuren kunt u terecht op de te huur-pagina.
Wat? Een cursus creatief denken voor de eindredacteuren van de Zonemagazines van de Persgroep.
Waar en wanneer? Deze cursus is al geweest, in het voorjaar van 2009 bij de Persgroep in Kobbegem.
Hoe ging ‘t in zijn werk? We brainstormden, steggelden en praatten over mogelijkheden en onmogelijkheden. We bogen ons over rubrieken, ideeën en invalshoeken, én over koppen, intro’s en andere blikvangers. De grote vraag was: hoe maak je een populair tijdschrift nóg beter?
Het Eiland Neus is te huur voor leerzame workshops en studiedagen over eindredactie, creatief denken en tijdschriftdenken. We denken mee met (hoofd-)redacteuren, eindredacteuren, art-directors en andere bladenmakers. Voor meer informatie kunt u terecht op de te huur-pagina.
Wat? Een workshop creatief denken voor de communicatie-afdeling van energiebedrijf SPE Luminus.
Waar en wanneer? Deze workshop vond plaats in het voorjaar van 2009, incompany, bij SPE Luminus in Brussel.
Hoe? Om houvast te krijgen brainstormden we over de ijkpersonen voor wie de interne communicatie bedoeld is. Wie werkt er eigenlijk in het bedrijf? En welke media nemen die ijkpersonen vrijwillig tot zich? Hoe kun je de doelgroep dus het beste bereiken? Met welk soort medium, met welke content?
Wat maakte de workshop geslaagd? We bedachten een prachtig stel ijkpersonen en kwamen tot de conclusie dat er twee ijpersonen bij SPE werken, een man en een vrouw. Met een beetje kunst- en vliegwerk kun je een tijdschrift bedenken dat leuk is voor handige Harry die de centrales draaiende houdt, maar ook voor aardige An die de klantcontacten doet.
Bijzonderheden? De workshop was voor zowel Franstalige als Nederlandstalige pr-medewerkers.
Het Eiland Neus geeft inspirerende brainstormworkshops over webdenken, tijdschriftdenken en nieuwsdenken. We wakkeren de creativiteit aan, wekken een breinbries op en doen een poging de ideeënstroom in de juiste richting te sturen. Kijk voor meer informatie op de te huur-pagina
Wat? Drie artikelen voor APPeL, waaronder ‘n column.
Wanneer? Voorjaar 2009.
Waar gaan de artikelen over? Een artikel over Mood Food en de zin en onzin van alweer een voedselhype, een artikel over Een dag uit het leven van een synestheet (dat stuk kunt ook hier lezen) en de column hieronder (na de foto).
Verder nog nieuws? Ja, binnenkort gaat Het Eiland Neus (Maartje Luif) de eindredactie van APPeL doen.
Heren, wij hoeven uw steak niet meer
Maartje Luif
Vrouwen, het waren er al zoveel en het worden er alleen maar meer. Vorig jaar waren van de 510 ingestroomde studenten op de faculteit voor Psychologie en Pedagogische Wetenschappen er nog bijna 80 van het mannelijk geslacht. Dit jaar verstevigden de vrouwen hun hegemonie (482 op 543 inschrijvingen) en zakten de mannen verder af naar een schamele 61 stuks. Het is oneerlijk verdeeld in de wereld.
Mijn gedachten gingen bij het zien van deze cijfers terug naar de oertijd, de tijd dat mijn familie en ik nog te vinden waren bij de J van jagers en de V van verzamelaars. De tijd dat alle vrouwen een bochel hadden van het hangen boven de grond, op zoek naar zaadjes en nootjes. De tijd dat mijn lief op zijn borst roffelend naar de uitgang van de grot holde, met zijn maten op weg naar een zelfgeschoten buffel.
Ik herinner me nog goed dat het toen al begon, dat geanalyseer van elkaars gedragingen en elkaars leerprocessen. Wij vrouwen, hangend boven de grond, onze kinderen vermanend en intussen roddelend over elkáárs kinderen en mannen. Over hoe het allemaal beter moest, met de wereld, met de heren, met de kinderen. En dat we dan in de einder starend wat over onze bochel wreven en de mannen luid vervloekten.
Onze mannen die als ze thuiskwamen in de grot de lompheid zelve waren. Die hun bloedende trofee door de living sleepten, er geen acht op sloegen dat de kinderen sliepen; mannen waarmee niet te praten viel.
En als ik dan het bloed voor het haardvuur wegboende, kwam mijn lief met zijn verweer: hij praatte nu eenmaal nooit, de beesten zouden zich uit de voeten maken als hij en zijn maten te veel babbelden, en of ik wel eens had geprobeerd 28 kilometer naar huis te lopen met een karkas op mijn rug, want dan zou ik het wel begrijpen. Als je dan bij thuiskomst uitgeput je speer en je knots in de hoek kunt zetten, ja dan heb je dus helemaal geen zin in dat gezever aan je hoofd.
En ik, die wel van een steak poivre hield, vergaf het hem. Miljoenen jaren lang vergaf ik het hem, onderwijl wroetend in de grond - en pratend; altijd maar pratend. Met iedereen die het maar wilde horen, over iedereen die ik kende. Daarmee mijn en onze voorsprong vergrotend.
Tot nu, anno 2009. Nu zitten we met de gebakken peren. Geen mannen op de faculteit, omdat wij zo nodig een biefstukje wilden. Dus als we er nog iets aan willen veranderen, nemen we onze verantwoordelijkheid: dan worden we vegetariër.
Huur ons in, neem ons aan. We schrijven in opdracht, vlug, vaardig en altijd gedegen. neem contact met ons op via de te huur-pagina
Wat? StampMedia Intakeweek, StampMedia tienerredactie en een workshop Journalistiek op het Koninklijk Atheneum in Antwerpen.
Intakeweek? In de intakeweek krijgen jongeren - potentiële redacteuren - de kans kennis te maken met fotografie, video, audio en tekst. Vanuit jongerencentrum Trix in Antwerpen maken ze interviews en verslagen en leren ze journalistieke vaardigheden en omgaan met techniek en collega’s.
Tienerredactie? Voor de jeugddienst van de Stad Antwerpen maakte StampMedia met een handvol tieners een tijdschrift over de jeugdactiviteiten in Antwerpen komende zomer. Vanuit het Internationaal Perscentrum op de Grote Markt vlogen de jeugdige reporters uit om interviews af te nemen en rubriekjes vol te krijgen. De redacteuren kwamen uit Groot-Antwerpen en varieerden in leeftijd van 12 tot 15.
En het atheneum in Antwerpen? We trekken met StampMedia langs scholen om jongeren mediawijs te maken. We oefenen met het onderscheiden van feiten en meningen, met het in beeld brengen van de vijf w’s en de h en met het begrijpen van nieuwsverslaggeving.
Wanneer? Beide StampMedia-weken vielen begin april 2009.
En wat was de rol van Het Eiland Neus? De meeste tekst- en journalistiekworkshops van StampMedia worden gegeven door Maartje Luif.
Wij zijn te huur voor workshops journalistiek en schrijven voor alle leeftijden. We doen vrijblijvend een voorstel voor uw organisatie. Neem contact met ons op via de te huur-pagina.
Wat? Basiscursus Journalistiek Schrijven.
Waar? Bij de Miles Academy in Vilvoorde.
Wanneer? Twaalf dinsdagavonden, vanaf 21 april 2009.
Vertel eens? Onder het motto “Schrijven leer je door het te doen”, zullen we in tien weken zeker vijf genres schrijven en bespreken. We behandelen het nieuwsbericht, verslaggeving, het interview als genre, achtergrondverhalen en de column. Kortom: we werken met de belangrijkste genres in de geschreven pers.
Meer informatie en inschrijvingen? Kijk daarvoor op de website van de Miles Academy.
Het Eiland Neus is beschikbaar voor cursussen Journalistiek en Schrijven. U kunt gezellig plaatsnemen aan de keukentafel of meedoen met een cursus voor een cursusorganisatie. Voor meer info kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wat? Cursus Eindredactie.
Waar? Bij de Miles Academy in Vilvoorde.
Wanneer? Tien donderdagavonden, vanaf 26 maart 2009.
Eindredactie? Afhankelijk van de beroepspraktijk van de deelnemers leggen we de nadruk op taalfouten opsporen en corrigeren, de schrijfstijl verbeteren, teksten waar nodig inkorten of verduidelijken en persklaar maken met koppen, intro’s, onderschriften, quotes of andere elementen. De cursus sluit nauw aan bij het dagelijks werk van de cursisten.
Meer informatie en inschrijvingen? Kijk daarvoor op de website van de Miles Academy.
Het Eiland Neus is beschikbaar voor cursussen Journalistiek en Schrijven. U kunt gezellig plaatsnemen aan de keukentafel of meedoen met een cursus voor een cursusorganisatie. Voor meer info kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wat? Een cursus Recensies Schrijven.
Wanneer? Zaterdag 4 april en zaterdag 11 april 2009.
Waar? Bij Wisper in Leuven.
Wat gaan we doen? De eerste zaterdag richten we ons ten volle op de regels, de do’s en don’ts en de voorbereiding. Elke cursist heeft dan een week de tijd om een boek te lezen, een voorstelling te bekijken, een cd te luisteren of een game te spelen en daar een recensie over te schrijven. Vervolgens gaan we onze eigen en elkaars recensies een dag lang bijschaven en aflakken.
Meer informatie? Kijk op de site van Wisper.
Wilt u ook een cursus volgen? Houd dan deze website in de gaten of kijk direct op de te huur-pagina.
Wat? De eindredactie, coördinatie en lay-out van HZ Magazine.
HZ Magazine? Dat is het tijdschrift van de Hogeschool Zeeland. Een jong magazine, grotendeels gemaakt door studenten, maar mede afgewerkt door Het Eiland Neus.
Leuk? Jazeker, want hoewel we werken binnen een bestaand stramien (zowel inhoudelijk als vormgevingstechnisch) doen we niets liever dan een product van A tot Z afmaken. Een deel van 2008 konden we bij gebrek aan redactie ook de redactionele ruimte zelf vullen. Wat een vrijheid!
Het Eiland Neus maakt alle mogelijke kranten en tijdschriften. We kunnen elk onderdeel van het proces voor onze rekening nemen. Bedenken, schrijven, vormgeven, redigeren en drukken. Voor vragen of verzoeken kun u contact opnemen via de te huur-pagina.
Wat? Workshop journalistiek denken voor leerkrachten tijdens de studiedag PiXELme van Kunst In Zicht in Turnhout, namens StampMedia.
Waar? In CC De Warande in Turnhout.
Voor wie? Voor educatief medewerkers van divers pluimage.
Doelstelling? Leren hoe je in het onderwijs met journalistiek en diversiteit bezig kunt zijn. Dat is immers de doelstelling van StampMedia: journalistiek uitoefenen met oog voor diversiteit.
Bijzonderheden? Met het materiaal kunnen kinderen van zes tot zestien hun eigen journalistieke invalshoek bepalen.
Het Eiland Neus geeft journalistiek onderwijs aan specifieke doelgroepen. We stimuleren kinderen en jongeren om kritisch te denken, we leren pubers en senioren wat onpartijdigheid en feitelijkheid inhouden en we scherpen de geest van de oude rotten in het vak. Voor meer informatie kunt u contact opnemen via de te huur-pagina.
Wat? StampMedia, het eerste Vlaamse jongerenpersagentschap, is erkend door de Vlaamse Vereniging voor Journalisten als nieuwsmedium.
En verder? Kreeg een aantal jonge medewerkers een eigen perskaart.
Wat heeft Het Eiland Neus daarmee te maken? Het Eiland Neus is verantwoordelijk voor een deel van de opleiding van de jeugdige reporters.
Meer informatie? In allerlei kranten en op de website van StampMedia.
Het Eiland Neus geeft journalistieke vorming aan jong en oud. We leren zowel ervaren als onervaren verslaggevers journalistiek denken en goed schrijven. U kunt kijken bij ons cursusaanbod of contact met ons opnemen voor een opleiding op maat via de te huur-pagina.
Wat? Mediaweek StampMedia, een week in aanloop naar de Cultuurmarkt in Antwerpen in vier disciplines (fotografie, tekst, video en audio) dag na dag journalistieke producties maken.
Wie? Zo’n 35 jongeren in de leeftijd van 16 tot 26 uit alle lagen van de Antwerpse bevolking, onder leiding van Han Zinzen (hoofdredacteur) en Stefan Kolgen (coördinator).
Waar? In het redactielokaal van StampMedia in het Internationaal Perscentrum op de Grote Markt in Antwerpen.
Waarom? StampMedia is een beginnend persbureau, zodoende moeten de redactionele en journalistieke vaardigheden langzaam inslijten. Het Mediakamp moest dat proces wat versnellen.
Wanneer? Het mediakamp vond plaats van 25 augustus tot 31 september 2008.
Hoe? Het Eiland Neus begeleidde de tekstjournalisten van StampMedia en verzorgde een deel van hoofdredactionele taken.
Voor herhaling vatbaar? Zeker. De media namen het werk van StampMedia gretig over. De audioreportages kwamen op Radio 2 en ORadio, de teksten verschenen in het Gazet van Antwerpen en in de online-editie van Het Gazet, daarnaast zijn ook een paar video-items in de digitale versie van Het Gazet verschenen. Bovendien werd er óver ons geschreven in De Sandaard en Le Soir.
Het Eiland Neus geeft workshops journalistieke vaardigheden in heel Vlaanderen voor volwassenen en jongeren. Voor meer informatie over de mogelijkheden kunt u terecht op de te huur-pagina
Wat? Drie artikelen in de nieuwe APPeL, waaronder de online rookstoppoging.
Waar? In het tijdschrift voor afgestudeerde pedagogen en psychologen van de KU Leuven.
Wanneer? In juni 2008.
‘Ik denk ook dat u een hopeloos geval bent’
Stoppen met roken met behulp van online tabacologen
door Maartje Luif
“Met onze pijnloze methode kunnen wij u in één keer definitief van het roken afhelpen - De makkelijk/ stoppen met roken/ methode © werkt! - NU MET 100% NIET GESTOPT-GELD-TERUG- GARANTIE - Gratis rapport onthult hoe óók JIJ in minder dan drie uur tijd, zonder ook maar ergens last van te hebben, voorgoed kunt stoppen met roken!” APPeL-journaliste Maartje Luif zoekt na ruim twintig jaar rookverslaving haar heil op rookstopsites.
Als je de slogans op internet mag geloven, ben je een sukkel als je niet kunt stoppen met roken. Het kan namelijk binnen drie uur, zonder pijn, zonder problemen en zonder zin in een sigaret. Vaak moet je daar gelijk een paar honderd euro voor op tafel leggen, maar soms mag je eerst een gratis rapportje opvragen om daarna in maandelijkse termijnen driehonderd euro op te hoesten.
Ik zal beginnen met te zeggen dat ik een rookstopscepticus ben. Ik heb de afgelopen acht jaar veel geprobeerd wat geen of weinig geld kost: hulpmiddelen zoals pleisters en kauwgom, folders, boekjes, rookstoplijnen, een abonnement op een sportschool en een overvolle agenda. Ik rook nog steeds.
Online rookstopsites had ik echter nooit ‘gebruikt’. Tot ik op een ochtend mijn zoveelste ‘laatste sigaret’ uitdrukte. Terwijl de peuk nog nasmeulde, voelde ik dat ik mezelf voor de gek hield: waarom zou het nu wel lukken als het al die andere keren niet was gelukt? ‘Stoppen met roken’ intikken in Google geeft hoop. Op bijna een miljoen hits moet er toch één site zijn die mij kan redden van de ondergang? Maar helaas: een site vinden die een rookstopscepticus vertrouwen geeft, is ondoenlijk. De meeste rookstopsites zetten! overal! een! uitroepteken! achter!, de belangrijke woorden STAAN IN HOOFDLETTERS en de gedachte dat stoppen met roken easy is sijpelt overal doorheen. Bovendien staat er vrijwel altijd op een achterafpagina dat je 296 euro moet storten op die en die rekening, en dat dat een schijntje is vergeleken bij de kosten van het roken. Ik krijg daarvan RODE vlekken in mijn nek!!! Bovendien lijkt het op de fora van die sites alsof alle deelnemers (boterbloempje, Super Mario, eeeeeeefje) alleen maar platitudes in huis hebben. “Je kunt het, Marioooooo!!!” (smiley, smiley, smiley) “Probeer te denken aan alle goede dingen van het stoppen!!!” (smiley smiley, smiley). En van smileys krijg ik dus acuut zin een sigaret.
Uiteindelijk besloot ik mij in een brief te wenden tot alle rookstopsites met een e-mailmogelijkheid. De brief begon met de zin ‘Ik ben een hopeloos geval’. Dit om aan te geven dat ik niet op zoek ben naar wederom een rookstopcliché, maar naar advies voor mensen die er weinig fiducie in hebben. Op de tien brieven die ik stuurde, kreeg ik zes antwoorden. Twee meldden: “Wat fantastisch dat u contact zoekt, dat geeft ons zuurstof. We werken aan een uitgebreid antwoord op uw vraag.” Helaas kwam dat antwoord er nooit. In twee e-mails stonden linkjes naar sites waar ik me voor veel geld kon aansluiten bij de club van gelukkige ex-rokers. En slechts eentje nam de moeite mijn verhaal inhoudelijk te bekijken. De tips bleven beperkt tot het herzien van mijn motivatie en mijn gedachten over roken, maar toch: ik werd serieus genomen en het advies was gratis, snel en uitgebreid. Hulde aan RookStopCoach.be.
De mooiste brief kreeg ik van rookstop.be, een site die ons massaal wil laseren en roken daarbij over één kam scheert met vermageren en ontharen. Zaakvoerder Paul von Hebel schreef: “Ik denk ook dat u een hopeloos geval bent. Ook bij ons zult u hervallen. Misschien eens twee weken meelopen met een kankerinstituut? U weet hoe crimineel nicotine is, echter u bent niet de baas over uzelf. Helaas.”
En hij had gelijk. Vlak na die e-mail stak ik een sigaret op. Ik ben inderdaad een hopeloos geval. Met bijzonder weinig vertrouwen in online tabacologen.
Het Eiland Neus is beschikbaar als journalist en stukjesschrijver. We zijn alleseters met veel ervaring in sociale, psychologische, sociaal-economische en culturele onderwerpen. Neem voor een offerte of een voorstel contact op via de te huur-pagina.
Wat? Een cursus Reportage Schrijven.
Iets uitgebreider? Tijdens deze cursus zetten we echte mensen, echte gebeurtenissen en echte spanning om in alinea’s en woorden. Elke deelnemer kiest zelf een gebeurtenis of evenement waarover hij of zij een reportage schrijft. In de eerste bijeenkomsten bereiden we de reportage voor en gedurende het tweede deel van de cursus zullen we lezen, schrijven en herschrijven.
Waar? In Leuven.
Wanneer? Vijf zaterdagen van eind oktober tot begin december 2008.
Meer info en inschrijven op? De website van Wisper, wisper.be.
Het Eiland Neus geeft cursussen voor Wisper in Leuven en in Gent. Wees er snel bij want de meeste cursussen zijn snel vol. Voor nieuws over cursussen kunt u hier kijken, om ons in te huren voor een cursus kunt u terecht op de te huur-pagina
Wat? Het Eiland Neus geeft workshops journalistieke vaardigheden en journalistiek en beeldvorming aan jongeren van 15 tot 25 die meewerken aan het eerste jongerenpersagentschap van België, StampMedia.
Waar? Groot-Antwerpen. De workshops vinden plaats in buurthuizen, scholen en jongerencentra. Hou de categorie cursussen in de gaten voor informatie over workshops voor StampMedia.
Waarom? StampMedia wil een aanvulling zijn op bestaande media, met nieuws uit de regio Antwerpen door de ogen van jongeren uit alle groepen. Met audio, video en tekst wil StampMedia de jongeren mediawijs maken en de media ‘jongerenwijs’. Het mes snijdt aan twee kanten
Het Eiland Neus geeft workshops aan jongeren en volwassenen. We spannen ons graag in voor projecten met een nobel doeleinde. Voor meer informatie over workshops en coaching classes kunt contact opnemen via de te huur-pagina.
Wat? Wij redigeren en corrigeren uw artikelen, zetten er ferme koppen boven en voorzien de verhalen van streamers en tussenkoppen. Waar nodig herschrijven we een artikel zodat het meer overeenstemt met het genre of de bladformule. We werken snel, gedegen en binnen de afgesproken termijn en we zijn aanhangers van soepel en toegankelijk taalgebruik.
Hoe? In overleg met de opdrachtgever maken we de inhoud van een periodiek drukklaar. We vlooien de fouten eruit, regelen foto’s, maken afspraken met freelancers en zorgen dat een en ander er aantrekkelijk uitziet.
Vroeger? Redigeerden we rapporten en andermans werk op kleine redacties. Daarnaast bestond het docentschap op de School voor Journalistiek voor het leeuwendeel uit redigeren, redigeren en nog eens redigeren.
Momenteel? We werken sinds 2007 mee aan de eindredactie van HZ Magazine en de correctie van mailings en persberichten van verschillende bedrijven. Daarnaast doen we incidenteel eindredactie voor Creatief Schrijven en geven we een cursus Eindredactie voor de Miles Academy in Vilvoorde.
Het Eiland Neus waakt over de kwaliteit en de deadline van uw medium. Wij begeleiden alle vormen van geschreven pers naar een goed eindproduct. Correctie, redactie, controle, opvolging, begeleiding: na jaren ervaring met eindredactie op verschillende redacties en in het onderwijs staan wij in voor een vlekkeloos resultaat. Voor meer informatie kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wat? Wij maken alle mogelijke periodieken voor uw bedrijf of organisatie. Magazines, kranten, websites, nieuwsbrieven, cahiers en mailings.
Hoezo ‘alle’? Op Het Eiland Neus bundelen talloze diploma’s zich met jaren werkervaring in journalistiek, communicatie en (multimediale) vormgeving. Zodoende kunnen wij een productie van kop tot staart ter hand nemen.
En hoe zien jullie dat? Het Eiland Neus maakt op regelmatige basis een mooi medium en u heeft er geen omkijken meer naar.
Het Eiland Neus maakt maandelijks uw krant of magazine. Bedenken, schrijven, fotograferen, vormgeven en drukken: we nemen het hele proces voor onze rekening. Voor meer informatie kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wat? Onderzoeksjournalistiek.
Eerder gedaan? Ja, in de jeugdzorg met behulp van mystery guests.
Wanneer? Van 1999 tot 2000.
Waarom? In het vaktijdschrift 0/25 verscheen een serie artikelen over instellingen in de jeugdsector.
Hoe? Ik recruteerde jongeren en ouders om voor mij op pad te gaan met vragen en problemen. Daarnaast onderzocht ik op basis van interviews en documenten onder meer de adoptiesector, het recht op inspraak voor de jeugd en de multiculturaliteit van de jeugdzorg in Nederland.
En verder? Schrijven we veel grondig geresearchte verhalen voor andere media.
Voorproefje:
‘Die vrouw vond het overbodig dat ik belde’
Bij Lena (14) uit Amsterdam leiden de vragen van de Kindertelefoniste er uiteindelijk toe dat Lena haar oplossing zelf bedenkt. ‘Ik belde over een vriendin die mij negeert, omdat ik met anderen omga. De mevrouw stelde mij vragen en aan de hand van die vragen kwamen we tot een oplossing. Eigenlijk vatte ze samen wat ik had gezegd. Dat vond ik wel slim, want zij kent de situatie niet.’
De medewerkster die Lena te woord staat, doet het precies volgens het boekje. Het streven is immers de bellers zelfstandiger te maken en ze vooral te steunen bij hun eigen besluitvorming.
Een vrijwilligster van de Kindertelefoon in Oldenzaal neemt dat streven wel erg letterlijk. Marieke belt om te vragen wat zij moet doen met een vriendin die haar verstikkend claimt. ‘Die vrouw vond het overbodig dat ik belde. Ze vroeg hoe oud ik was en toen ik vertelde dat ik 13 ben, zei ze dat ze me oud genoeg vond om zelf een oplossing te verzinnen. Wel een beetje raar. Ze zei nog wel dat ik terug kon bellen als ik niets kon bedenken, maar dat zou ik natuurlijk nooit doen.’
Bepaald geen paternalistisch antwoord - en daarmee is het advies in overeenstemming met het streven van de Kindertelefoon om ‘niet sussend, bevoogdend of opvoedingsgericht’ te zijn. Maar of de Oldenzaalse telefoniste deze richtlijn juist hanteert, valt te betwijfelen.
Lees ‘Zo iemand die je gelijk vertrouwt’ helemaal
(een consumentenonderzoek naar de Kindertelefoon)
Voorproefje:
‘De een in een huishoudelijke functie,
de ander doet administratief werk’
Maar ondanks een samenwerkingsverband met Forum - een organisatie waar veel allochtonen werken - heeft nog geen allochtoon een inhoudelijke functie binnen de SJN bereikt. Van de 35 werknemers die de SJN heeft, zijn er twee van buitenlandse afkomst. De een in een huishoudelijke functie, de ander doet administratief werk.
Bisschops voelt de hete adem van de wet SAMEN niet in de nek. Zijn alibi: ‘Wegens een grote reorganisatie moeten we eerst onze kerntaken opnieuw vaststellen. Dan moeten we kijken waar we welke expertise nodig hebben. We hebben nu al een samenwerkingsafspraak met Forum, dus waar nodig halen we de kennis in huis. Over een jaar zal duidelijk zijn wat we moeten doen aan interculturalisatie.’
Maar Hans Bellaart van Forum denkt dat een reorganisatie juist een goed moment kan zijn om de organisatie multicultureel te maken. ‘Het is net als bij een verbouwing. Wanneer de keuken eenmaal open ligt, kun je net zo goed even de waterleiding verleggen. Maar omdat interculturalisatie vaak zo’n ingewikkeld en intensief proces is, verschuilen organisaties zich graag achter de energie die ze steken in een ander veranderingsproces.’
Lees Wel het woord niet de daad helemaal
(over de jeugdzorg als bounty)
Voorproefje:
‘Vissers zijn als het ware de
laatste ‘vrije’ jongens in Nederland’
Ondanks het welvaren van deze dieren kampt de Noordzee met uitputtingsverschijnselen. De overbevissing verstoort het leefklimaat voor alle schakels van de voedselketen. Ook het aantal inheemse zoogdieren zoals bruinvissen, dolfijnen en zeehonden slinkt gestaag. Door overbevissing, vooral van haring, is het voedselaanbod steeds beperkter. Per jaar raken naar schatting zevenduizend bruinvissen verstrikt in de netten langs de kust van Denemarken. Doordat de mens en deze zoogdieren - beiden aan de top van de voedselketen - dezelfde soorten vis vangen, is er sprake van concurrentie. Moordende concurrentie zelfs. Vissers hebben jarenlang geprotesteerd tegen de bescherming van een aantal zeezoogdieren. De haring en kabeljauw zouden duurder zijn geworden omdat er minder gevangen werd vanwege de aanwezigheid van walvisachtigen, bruinvissen en zeehonden.
‘Overbevissing is een wereldwijd probleem’, vertelt NIOZ-onderzoeker Lindeboom. ‘De meeste landen kennen de theorie wel, alleen de oplossingen
blijken moeilijk in praktijk te brengen. Strenge regelgeving voor de boomkorvisserij ontbreekt bijvoorbeeld nog steeds. De vissector van de Noordzee valt onder het mandaat van Brussel, dus alle maatregelen moeten in Europees verband genomen worden. De lobby van de vissector is een van de redenen waarom dat zo lang op zich laat wachten.’
Ter bescherming van de visstand wordt vanuit Brussel aangedrongen op sanering van de vloot, zodat er minder schepen en minder netten zijn. Volgens Just van den Broek van Greenpeace kan dezelfde hoeveelheid vis gevangen worden door de helft van het aantal vissersschepen. ‘Dat heeft te maken met het quotum. Omdat de hoeveelheid vis die een visser mag vangen aan banden is gelegd, vangen de meeste schepen maar een deel van wat ze zouden kunnen binnenhalen. Wanneer je met de helft van de schepen op volle kracht zou vissen, kun je net zoveel vangen. Maar in Nederland ligt dat gevoelig. De vloot is vorig jaar zestien procent minder gesaneerd dan volgens Europese richtlijnen had gemoeten. Dan kom je op het sociaal-economische terrein, dan verdwijnen er banen. De vissers zijn als het ware de laatste ‘vrije’ jongens in Nederland. Die sluiten moeilijk compromissen.’
Lees Door de mazen van het net helemaal
(achtergrondverhaal over vissterfte in de Noordzee)
Het Eiland Neus verricht gedegen onderzoeksjournalistiek op het gebied van cultuur, welzijn, sociale-economie en politiek. In nauw overleg maken we op basis van doorwrocht uitzoekwerk artikelen, series of boeken. Voor inzage in gepubliceerde artikelen, voor offertes of voor meer informatie kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wat? Artikelen over psychologie en pedagogie voor het driemaandelijks verschijnende alumnitijdschrift APPeL.
Hoe dat zo? Psychologische en pedagogische onderwerpen zijn fijn om over te schrijven. APPeL verbreedt mijn horizon.
Valt er wat te lezen? Ja, hoewel de artikelen bedoeld zijn voor print, zijn ze ook op internet beschikbaar.
Artikelen in APPeL:
Het Eiland Neus staat paraat voor allerhande journalistieke artikelen. We schrijven interviews, reportages en nieuwsberichten al naar gelang er vraag naar is.
Neem voor meer informatie of inzage in andere artikelen contact op via de te huur-pagina.
Wat? Achtergrondverhalen in alle soorten en maten.
Hoe? Gedegen research, grondig veldwerk en een knappe compositie. Dat kunt u verwachten als u Het Eiland Neus op pad stuurt voor een achtergrondverhaal. In overleg bepalen we de invalshoek en waar nodig een onderzoeksvraag.
Verleden? We schreven eerder consumentenverhalen, reportages en onderzoeksverhalen voor het opinieblad HN Magazine, 0/25 - een vakblad over jeugd- en jongerenwerk en diverse dagbladen, special interest- en publiekstijdschriften.
Voorproefje:
‘Aansluiting bij een kerkgenootschap
is voor veel jongeren een te grote stap’
Alle activiteiten ten spijt, veel jongeren lijken te denken als Joost. De leuke dingen pikken ze mee, zonder dat God één stap dichterbij komt met een weekje kamperen of een duurbetaald uitstapje. De cijfers spreken in dat opzicht boekdelen. Jongeren rekenen zich steeds minder vaak tot een kerk, maar muziekfestivals zoals EO-jongerendag, het Flevo Totaal Festival en het Amsterdamse X-treme-evenement trekken ieder jaar weer meer bezoekers. Dit jaar verwacht de organisatie van de EO-jongerendag ruim 55.000 toeschouwers in de Arena, een recordaantaL Het Flevo Totaal Festival ziet er in augustus op het vierdaags festival meer dan tienduizend tegemoet.
Vincenza la Porta van Youth For Christ, de belangrijkste organisator van het Flevo Totaal Festival, denkt dat het bezoeken van zo’n festival ‘lekker vrijblijvend’ is. ‘Aansluiting bij een kerkgenootschap is voor veel jongeren een te grote stap, denk ik.’
Toch is voor veel niet-gelovigen de drempel erg hoog om naar zo’n uitgesproken religieus evenement te gaan. En aangezien de doelstelling van Youth for Christ nog altijd evangelisatie is, vormt die groep een probleem. Er komen voornamelijk jongeren naar het festival die toch al geloven. ‘Gelukkig durven veel gelovigen tegenwoordig steeds vaker niet-gelovige vrienden en vriendinnen mee te nemen’, vertelt La Porta. Het komt volgens haar wel voor dat jongeren na een bezoek aan het Flevo Totaal Festival in God gaan geloven, maar ze geeft toe dat dat niet vaak gebeurt. ‘Toch blijven sommige niet-gelovigen komen, omdat de sfeer zo goed is.’
Ook de organisatoren van de EO-jongerendag zouden het liefst meer agnosten bekeren, maar ook daar komen hooguit drieduizend niet-gelovigen (6 procent). Wim de Knijff, stafmedewerker van de afdeling Research en Development van de EO, was jarenlang betrokken bij de Ronduitclub en de jeugdprogrammering van de EO. Nu is hij een soort trendwatcher en nauw betrokken bij het festival. ‘We verwachten wel dat het aantal niet-gelovigen dit jaar hoger is dan vorig jaar. Uit straatinterviews blijkt dat als je mensen vraagt naar de grootste evenementen in Nederland, ook niet-gelovigen de EO-jongerendag samen met de Megafestatie het meest noemen.’
Lees Van beatmis naar rappreek helemaal
(een achtergrondverhaal over kerk en jeugd).
Voorproefje:
‘In de categorie ‘taal’ heeft de oppas
dus ook al even niet opgelet’
Ouders kunnen bij elk van die programma’s zelf het niveau van beveiliging instellen. Jurriën is voor deze gelegenheid zeer streng beveiligd. In het zogenaamde ‘hoofdkwartier’, waar de gebruiker alleen met een speciaal wachtwoord naar binnen kan, is vastgelegd wat voor Jurriën al dan niet taboe is: na acht uur ’s avonds is het internet voor hem onbereikbaar, hij kan geen chatchannels en nieuwsgroepen bezoeken en deze week mag hij maar anderhalf uur surfen. Bovendien is ervoor gezorgd dat hij geen persoonlijke gegevens kan doorgeven. Dit laatste om te voorkomen dat hij in handen valt van een virtuele kinderlokker.
Inhoudelijk is voor Jurriën de maximale beveiliging geactiveerd. Dat betekent: geen seks, naakt of godslastering, geen extremisme, geen seksuele voorlichting, schuttingtaal drugs, satanisme of occultisme. Ouders kunnen ook nuances aanbrengen. Zo kan voor iedere kind in het gezin een eigen norm worden vastgelegd. Voor een kind van 10 kan de grens liggen bij ‘niet beledigend taalgebruik; geen godslastering’, terwijl bij zijn broer van 15 het beeld pas op zwart gaat bij ‘zeer vulgair taalgebruik; obscene gebaren’.
Voor Jurriën is de categorie ’seks’ ingesteld op ‘romantiek; geen seks’. De meisjes die nu op Jurriëns beeldscherm prijken, met hun borsten pront vooruit, allerlei hulpstukken inbrengend, zijn er dus doorheen geglipt. En zij zijn niet de enigen. Ook de teksten van cabaretier Hans Teeuwen voldoen niet aan de norm die voor Jurriën is bepaald. ‘Een stijve lul is gemaakt om mee te pompen’, leest Jurriën hardop voor. En: ‘Kotsen in een kut is ‘t mooiste wat er is’. In de categorie ‘taal’ heeft de oppas dus ook al even niet opgelet. Waar het kind verstoken had moeten blijven van seksuele verwijzingen en godslastering, krijgt Jurriën zonder enig haperen Teeuwens bijbelverhaal op het scherm, waarin hij het publiek oproept ‘Jezus bedankt’ te scanderen, omdat die zich mooi wel voor ons aan het kruis heeft laten spijkeren. En: ‘Stel je hangt daar en je krijgt jeuk?’ Jurriën glimlacht.
Lees Virtuele oppas blokkeert seks en schuttingtaal helemaal (een reportage over censuursoftware)
Voorproefje:
‘Wij zeggen altijd: het is
sober maar doelmatig’
Ondanks Luikens kip-en-ei-probleem geeft ook The Learning Company verschillende Nederlandstalige educatieve cd-roms uit, vooral gericht op de thuismarkt. Een van de titels is de Robbie Konijn-serie, een serie educatieve cd-roms bedoeld voor de allerkleinsten tot en met de hoogste klassen van de basisschool. Voordeel van Robbie Konijn als gastheer is dat niet alleen ouders en onderwijzers hun oog zullen laten vallen op de titel, het spreekt ook de kinderen aan, door al die leuke beestjes. Volgens Luiken is dat ook de bedoeling. ‘We passen de figuren aan naarmate de doelgroep ouder is. Bij cd-roms voor kleine kinderen hebben we wollige, ronde figuurtjes. Hoe ouder de kinderen zijn, hoe stoerder de figuurtjes worden. Leerlingen uit de hoogste klassen van de basisschool worden al niet meer rondgeleid door diertjes, maar door menselijke figuren. Dat is de leeftijd dat kinderen diertjes te kinderachtig vinden.’
Omdat het basisonderwijs een belangrijke markt zou kunnen zijn voor educatieve kindersoftware is de overheid indirect een belangrijke afnemer. Na lang talmen heeft de huidige Nederlandse minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Loek Hermans, het budget van scholen voor educatieve software opgeschroefd. Tenminste dat is het plan, de Tweede Kamer moet het nog goedkeuren. Met zo’n 25 miljoen gulden (ruim 450 miljoen Bfr) voor zowel het basis- als het voortgezet onderwijs moet de informatie- en communicatietechnologie in het onderwijs integreren. Voor veertig gulden (730 Bfr) per leerling wil de overheid kinderen ‘zelfstandig’ en, ‘in eigen tempo’ laten leren.
Terecht merkt het ministerie zelf al op dat educatieve software bijdraagt aan ‘betere beschikbaarheid’: met het ernstige lerarentekort als een molensteen om de hals van de overheid zijn computers nu een uitkomst.
Honderd van de ruim achtduizend basisscholen hadden al voldoende computers met redelijke capaciteit; de zogenaamde voorhoedescholen. Zij kregen al jaren meer geld dan de anderen. Maar veel scholen moeten het nog steeds doen met een armzalige 286-er achter in de klas. En daarop kan de meest actuele programmatuur soms niet gedraaid worden, omdat er bijvoorbeeld geen cd-rom drive in zit.
Het bezwaar van uitgevers dat de Nederlandse overheid het onderwijs onvoldoende ondersteunt, wuift Brenda Fidder, woordvoerster van het Ministerie van OCW weg. ‘Het bedrag was tot nu toe wel toereikend. Wij zeggen altijd: het is sober maar doelmatig.’
Lees De educatieve markt voor de kleintjes moet groter helemaal (een achtergrondverhaal over edutainment)
Voorproefje:
‘Het zijn jongensdingen. Bij ons thuis wel.
Ik vraag die dingen altijd aan mijn vader.’
De stichting wil bij jonge meisjes een positieve houding tegenover techniek opwekken. Ook moeten meisjes zelfredzamer en zelfverzekerder worden als het aan de stichting ligt. Ten slotte wil ze meisjes technische vaardigheden en inzichten aanleren. Volgens coördinator Pia van Hijfte van Technika 10 in Amsterdam zijn die doelen alleen bereikbaar als de cursussen strikt voor meisjes blijven. ‘Meisjes zeggen tegen elkaar niet zo snel: ‘Doe jij het maar’. Als er jongens bij zijn, gebeurt zoiets sneller. Ook heb je binnen de kortste keren meer jongens dan meisjes in de groep. Bovendien is onze didactiek totaal gericht op meisjes. Die specifiek op meisjes ontwikkelde spelletjes en opdrachten, en de vormgeving van het lesmateriaal, daar zitten jongens in veel gevallen helemaal niet op te wachten.’ Volgens Brenda Jonker, Technika 10-leidster op De Driemaster, hebben jongens ook een andere werkhouding. ‘Die hebben vaak een air van ‘Dat kan ik al, dat heb ik al eens gedaan’.’
Nagesty zou het helemaal niet erg vinden als er ook jongens op Technika 10 zouden zitten. ‘Het is toch ook voor hen leuk?’, zegt ze. Maar Sammy beaamt dat als er een jongen in de buurt is, ze de technische klusjes toch liever aan hem overlaat. ‘Het zijn jongensdingen. Bij ons thuis wel. Ik vraag die dingen altijd aan mijn vader. Die heeft een technisch beroep. Met computers en zo.’
Lees ‘Mijn moeder is ook niet technisch’ helemaal
(een informatieve reportage over Technika 10)
Het Eiland Neus is gespecialiseerd in achtergrondverhalen. Voor meer informatie kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wat? Een interview op bestelling. U vraagt, wij draaien.
Voor wie? Kranten, vakbladen, publiekstijdschriften, special interest magazines, websites.
Tipje van de sluier? Wij interviewen als nieuwsjagers, als psychologen van de koude grond, als portretschilders en als achtergrondduiders.
Voorproefje:
‘Ik ben natuurlijk ook wel kattig
tegen die heertjes in de Kamer’
Mevrouw Borst vertelde u ooit dat Bolkestein het zo ‘enig’ vond om door u geïnterviewd te worden…
“Ja! Dat zag ze dan aan zijn oogjes. Nou kijk, dat soort dingen dus… Meestal ben ik daar wel immuun voor, maar eens in de drie maanden denk ik: ‘Gatverdamme, hou nou toch eens op met dat gezeur!’”
Is het dan geen voordeel als iemand het leuk vindt om door u geïnterviewd te worden? Blijven ze dan niet langer aardig tegen u?
“Maar Bolkestein is helemaal niet aardiger tegen mij dan tegen een ander. Dat is echt onzin! Bolkestein vindt het gewoon ontzettend leuk om voor de camera te staan.” (grinnikt)
En Wallage dan?
“Tja, dat zijn uitspraken van zijn achterban. Hij merkt zelf geen verschil. Hij zegt: ‘Jouw vragen laten kennelijk een diepere indruk achter, omdat ze door een vrouw worden gesteld.’ En ik ben natuurlijk ook wel kattig tegen die heertjes in de Kamer.”
Moet dat?
“Nou, als ze staan te klooien wel, lijkt me. Volksvertegenwoordigers moeten met de billen bloot.”
Lees Interviewen op instinct helemaal
(met politiek verslaggever Wouke van Scherrenburg)
Voorproefje:
‘Het spreekt en het spreekt Nederlands!’
Elatik: ‘Voor de pers was ik ook interessant. Ik viel erg op: een Amsterdamse met een hoofddoek. Het spreekt en het spreekt Nederlands! Ik vond het goed, hoopte dat mensen anders gingen aankijken tegen vrouwen en met name tegen gesluierde vrouwen. Ik kan de samenleving bekijken vanuit meer dan één perspectief. Doordat ik jong ben, allochtoon én vrouw is mijn persoonlijk leven erg dynamisch.’
Arda (gniffelt): ‘Je bent nog net niet gehandicapt!’
Elatik (onverstoorbaar): ‘Ja, ik zie het als een voordeel. Ik kan voor de verkiezingscampagne ideeën aandragen, bijvoorbeeld hoe je groepen moet benaderen. Ik weet wat er leeft. Dat zijn soms ideeën waar de PvdA nog niet aan had gedacht, omdat ze die groepen altijd als onbereikbaar beschouwden.’
Lees ‘Als zestig procent van Amsterdamse jeugd allochtoon is, kun je niet meer om ze heen’ helemaal
(met jonge politici Fatima Elatik en Atilla Arda)
Voorproefje:
‘Sorry, maar ik ben niet meer mee’
Hoe leg je het onderwerp van je scriptie uit aan je kleine zusje?
‘Finish project…’ ‘Philips…’ ‘Silicon wiebers’ (weavers) ‘Demonstrator…’ ‘Microfabrication…’
Sorry, maar ik ben niet meer mee. Is er iemand die ik kan bellen, die het onderwerp in het Nederlands kan uitleggen?
Ben Giesbers, mijn tutor bij Philips, die heeft me erg geholpen.
Meneer Giesbers, hoe legt u het onderwerp van Davids scriptie uit aan een leek?
David heeft gewerkt aan een proces om een device te maken (ter groote van enkele milimeters) waarmee zeer nauwkeurig radarsignalen gefilterd kunnen worden in de range van 10 tot 100 GHz. In een relatief korte periode heeft hij via een moeilijk maakproces toch werkende filters weten te maken die als demonstratiemodel gebruikt konden worden en geschikt zijn als onderzoeksmaterie.
Dank u meneer Giesbers.
Lees Het Lichtend Voorbeeld helemaal
(met de genomineerden van een scriptieprijs)
Voorproefje:
‘Het blijft een fenomeen dat
gevaren met zich meebrengt’
Uit haar dagelijkse praktijk als klinisch psychologe weet Claes dat er veel behoefte is aan zo’n ‘handboek’. “Cliënten vragen me soms of ik het hun ouders wil vertellen, omdat ze hopen dat ik het wél uitgelegd krijg. Nu kunnen ze het boek laten lezen.” Maar ze erkent ook dat het niet eenvoudig is om de juiste groep mensen te bereiken. “Het taboe is erg groot. Direct betrokkenen slaan snel op tilt, zelfs collega-psychologen schrikken nog vaak. Dat is niet vreemd, want het blijft een fenomeen dat gevaren met zich meebrengt. Maar daardoor blijft het taboe natuurlijk in stand. In dit boek willen we het zelfverwondend gedrag zo open mogelijk bespreken.”
Lees Een ‘handboek’ op weg naar de doelgroep helemaal
(over zelfverwondend gedrag)
Het Eiland Neus interviewt graag, vaak en veel. We kunnen niet wachten tot u via de te huur-pagina contact met ons opneemt om een mooi interview te bestellen.
Wat? Verslaggeving, reportages, interviews.
Waar? In Zuid-Europa of Engelse taalgebieden, of in België of Nederland.
Eerder gedaan? Ja, in Zuid-Europa.
Voorbeeld? Ik was in Vitrolles, Zuid-Frankrijk, om daar de gevolgen van een extreem-rechts stadsbestuur voor de thema’s werk en werkeloosheid te beschrijven. Ik interviewde kopstukken van alle politieke partijen, sprak met knokploegen, met oud-burgemeesters, met arbeiders, met Algerijnen en met taxichauffeurs. Ik volgde de campagne van de verschillende kampen en legde mijn oor te luister bij de winkeliersvereniging, op de markt, in het café, op het gemeentehuis en in de andere dorpen aan de oevers van l’Étang de Berre.
Voorproefje:
‘Blauwe uniformen, knuppels en
skinheads domineren het straatbeeld’
Maar Vitrolles is in meer opzichten een buitenbeentje. Het is de vierde stad in Frankrijk waar een FN-burgemeester de scepter zwaait, en de maatregelen van FN-burgemeesters zijn niet zelden extreem. In het iets noordelijker gelegen Orange haalde het stadsbestuur een serie ‘linkse’ boeken, waaronder tal van Russische meesters, uit de bibliotheek en in Vitrolles werden straatnamen met Mitterand of Mandela omgedoopt tot straatnamen met République of National.
Het stadsbestuur stelde daarnaast een kaalkoppige knokploeg samen die als derde partij, naast de federale politie en de gemeentepolitie, de orde op straat moet handhaven. In de praktijk komt dat neer op intimidatie. De knokploegen bemoeien zich doorgaans alleen met de linkse oppositie. Én met de Algerijnen, die in Vitrolles een groot deel van de bevolking uitmaken. Blauwe uniformen, knuppels en skinheads domineren het straatbeeld.
Nu de parlementsverkiezingen naderen, wordt het de oppositie onmogelijk gemaakt om campagne te voeren. Folders uitdelen op de markt mag ineens niet meer van de knokploegen. Of neem de plakzuilen voor verkiezingsaffiches. Zodra de socialisten of communisten met hun scharrige autootjes een paar posters ertegenaan hebben gebezemd, staan er alweer twee flitsende gemeentewagens klaar om de paal keurig blauw-wit-rood te kalken. Op kosten van het stadsbestuur.
Lees Front National Experimenteert helemaal
(een reportage vanuit een verzuurd stadje)
Het Eiland Neus levert op verzoek reportages en andere journalistieke genres vanuit het buitenland. We hebben ons in de loop der jaren gespecialiseerd in onder meer internet, (jeugd-)cultuur, jongerenwerk, sociaal-culturele en sociaal-economische onderwerpen. Voor meer informatie kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wat? Een columnesk verslag over het bezoek van Ronald Giphart aan de bibliotheek in Roosendaal.
Waar? Brabants Nieuwsblad (nu: BN/De Stem).
Wanneer? In een ver verleden. Het stukje verscheen op 1 juni 1996.
‘Leven jullie wel?’
door Maartje Luif
“Ik had één grote wens: ooit nog eens in Roosendaal te mogen voorlezen”, begint Ronald Giphart (30) uitdagend. En dat is ook wat het achtentwintigkoppige publiek van hem wenst: voorlezen. De schrijver van het bestverkochte debuut van 1992 kan zijn ei kwijt tijdens de literaire avond in de openbare bibliotheek in Roosendaal. “Zijn er nog vragen?” Stilte. “Zal ik dan nog maar een stukje voorlezen?”
Stugge mensen
Eind 1995 kon de lezing van de Utrechtse Generatie Nix-schrijver niet doorgaan, omdat hij ziek was. Eergisteravond mocht Giphart het goedmaken, maar daar moest hij wel wat voor doen. “Ik zal beginnen met een stukje uit mijn debuut. Noem een paginanummer tussen 1 en 176″, gebiedt de schrijver. Stilte. “Stugge mensen, die Roosendalers”, probeert hij. Niemand reageert.
‘Een vlotte schrijver’ wordt Giphart wel genoemd. En aan de snelheid van vertellen ontbreekt inderdaad niets. In rap tempo leest hij voor. ‘Ik ook van jou’ is de titel van zijn eerste boek en alles wat god verboden heeft wordt ongegeneerd over het publiek uitgestort.
Verschrikt
Of het daaraan ligt of aan het razende tempo waarmee hij het grove verhaal vertelt, is niet duidelijk, maar bij elke vraag die Giphart rechtstreeks aan het publiek richt, kijken de toehoorders hem en elkaar verschrikt aan. “Is Roosendaal een leuk dorp? Uh… stad”, probeert Giphart. Het publiek zwijgt. “Leven jullie wel?”, vraagt hij zich af.
Hij besluit verder te lezen en zo nu en dan komt er zowaar wat gegrinnik uit de zaal. Het publiek raakt gewend aan de venijnige schrijfstijl en de openhartige manier waarop hij de tekortkomingen van zijn personages uit de doeken doet. Af en toe stopt hij even met lezen, dan vertelt hij een anekdote. Al vertellend over de rosse buurt in Utrecht komt hij bij de vraag: “Heeft Roosendaal een links of een rechts stadsbestuur?” Niemand antwoordt. Hij kijkt nog eens rond. “Niet bekend”, concludeert hij.
Ploeteren
Pas als Giphart vraagt of hij iets zal voorlezen uit zijn nieuwste boek, ‘Phileine zegt sorry’, dat in november uitkomt, reageren de luisteraars.
Na zijn slotverhaal verklapt hij hoeveel hij krijgt voor deze literaire avond: 750 gulden. “Dat is makkelijk verdiend”, roept iemand, die zich waarschijnlijk niet realiseert dat de schrijver hard heeft moeten ploeteren voor welgeteld vier vragen en deze reactie.
Het Eiland Neus trekt eropuit en doet verslag op eigen wijze. Voor gerichte verzoeken, overleg of een offerteaanvraag kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Wie? Maartje Luif, in samenwerking met Ludo Permentier, bekend van Van Dale, De Standaard, Taalpost en Het Groot Nederlands Dictee.
Wat? Een cursus eindredactie voor beroepsschrijvers.
Wanneer? Vanaf dinsdag 8 april 2008, tien dinsdagavonden van 18:00 tot 21:00 uur.
Waar? Bij de Miles Academy in Vilvoorde. Voor meer informatie, klik hier.
Wat staat je te wachten? Onder de bezielende leiding van twee doorgewinterde taal- en tekstexperts komen de cursisten tot mooier schrijven en zorgvuldiger redigeren. We behandelen de theorie aan de hand van de praktijk. We nemen teksten van cursisten onder de loep, zetten opdrachten uit die aansluiten bij het werk dat de cursisten doen en geven tips en trucs. Overleg, discussie en praktijkvoorbeelden vormen de fundamenten van de cursus.
Het Eiland Neus is te huur voor gastlessen voor schrijfopleidingen. Voor meer informatie kunt u terecht op onze te huur-pagina.
Volgende pagina »
