What’s going on? Het Eiland Neus loopt goed.
Yeah! Dus wat is het probleem? Dat we geen tijd hebben om de website bij te houden.
Okee. En nu? Melden we even dat we bezig zijn met updaten. Want nu lijkt het alsof we in het begin van 2010 niets hebben gedaan.
En dat is niet zo? Nee, we gingen juist als een speer. We deden een schrijfproject met jongeren en ouderen over vrijtijdsbesteding vroeger en nu, we schreven mee aan een boek over Emmen, we werkten op alle fronten mee aan de huisstijl en de verspreiding van festival In de Luwte, we schreven mee aan een opvolger van Bob de Bouwer: Uki, voor de grote filmmaatschappij Universal, we gaven les aan een redactie van vrijwilligers van de nieuwe APPeL, het blaadje voor de alumni van de faculteit Psychologie en Pedagogische Wetenschappen van de K.U.Leuven, we ontmoetten een redacteur van een grote uitgeverij die interesse had in een roman, we bleven ons inzetten voor StampMedia in Antwerpen én in Genk, we gaven nog elke maand een tijdschrift van de KWB vorm, de cursussen gingen gewoon door: voor Wisper Non-Fictie, Schrijven voor Internet en Columns Schrijven en voor Miles Eindredactie en Journalistiek Schrijven.
Maar nu is er dus tijd om te updaten? Nauwelijks.
Want er staat nog meer op het programma? Ja, alleen al de komende drie maanden een reeks columns schrijven voor de SchrijversAcademie, een workshop webloggen voor ontwikkelingswerkers, de begeleiding van een week Schrijven als God in Frankrijk voor Wisper, de leiding van een jongerenredactie van StampMedia die tijdens de Gentse feesten op de oude drukpersen voor het Museum voor Industrie, Arbeid en Techniek een krant zal maken, het vervangend hoofdredacteurschap van StampMedia en de nieuwe Intakeweek van StampMedia in Genk.
En dan is er eindelijk tijd om te updaten? Nee, want dan begint het nieuwe seizoen met wederom cursussen Eindredactie en Journalistiek Schrijven voor Miles en een cursus Columns Schrijven, een cursus Lifeloggen en een serie feedbacksessies voor schrijvers van non-fictie en journalistieke verhalen voor Wisper.

Maar we zullen ons best doen om tussendoor iets meer te laten horen!

Hoewel we het erg druk hebben, zijn we voor leuke opdrachten altijd bereikbaar via de te huur-pagina.

Wat? Als ge droomt, een gedicht van Yuri Maanzand.
Wie? Wim Helsen in het programma Man Bijt Hond, meerbepaald in de rubriek Vrienden van de Poëzie.
Waar? In het bos van Wim Helsen.
Wanneer? December 2006.

U vraagt, wij dichten. Wij schrijven - al dan niet rijmende - strofes voor elke gelegenheid. Een verjaardag, een afscheid of gewoon een schaamteloze liefdesverklaring: het kan allemaal. Contacteer ons via de te huur-pagina, dan bekijken we wat er mogelijk is. Zelfs over een opname in uw favoriete bos kan gesproken worden.

Wat? Alleen, een melancholische monoloog.
Wie? Wannes Daemen (of Yuri Maanzand, zo u wilt).
Waar? In nr. 87 (2005) van literair tijdschrift De Brakke Hond. En in 2004 als onderdeel van de voorstelling Met Twee Alleen door Theater Deterugkeer uit Leuven.
Waarom? Omdat het moest. Van de liefde.

Voorproefje:

Op het moment dat ge in een gesprek met iemand plots dezelfde frequentie vindt, bijvoorbeeld over het feit dat we allemaal een beetje Indiana Jones zijn, op de loop door een tunnel met maar één uitgang, achternagezeten door zo’n rond stuk rollend rotsblok.

Net op dat moment gebeurt er aan de overkant van het café het volgende: een lentefris paartje - groen achter oor en oog - keuvelt een eind weg. Zij drinkt blonde Leffe (en ze is het ook), hij drinkt warme chocomelk. In het midden van een ongetwijfeld mooie zin die hij aan haar lippen heeft onttrokken, valt met een luide beng en veel kabaal een schilderij van de muur. Naast het paartje. Exact naast het frisse paartje.

Op zo’n moment schrikt ge u natuurlijk rot, maar als ik die jongen was geweest, dan had ik me achteraf wellicht de volgende bedenking gemaakt:
Zou het niet geweldig romantisch zijn om op exact dat moment, dat beng-rinkeldekinkel moment, uw in chocolade gedrenkte tong ter hand te nemen en de blonde Leffe tegenover u vol op de mond te zoenen? Een beng-rinkeldekinkel zoen voor de eeuwigheid?

Lees Alleen helemaal

Het Eiland Neus schrijft. Dat is één van onze meest geliefde bezigheden. Als u verlegen zit om een romantisch verhaal met een randje of een origineel liefdesgedicht, contacteer ons dan via de te huur-pagina

Wat? Een E.D.I.T. op editgewijs.nl.
Een wat? Een nieuwe dichtvorm van 10 zinnen op 10 regels. De eerste zin bestaat uit 1 woord, de tweede uit 2 woorden en zo verder tot aan de tiende zin die uit 10 woorden bestaat.
Wie? Onderstaande E.D.I.T. is van Zezunja (aka Maartje Luif)
Met dank aan? De E.D.I.T.’s zijn een bedenksel van Jessica van der Burg.

(klik voor een groter exemplaar)

Lees het gedicht op de site Editgewijs

We spelen met taal en grossieren in inspiratie. Voor een rijmpje, een mijmering of een taalgrap kunt u contact opnemen via de te huur-pagina.

Wat? Vijftig liefdesbriefjes, gericht aan evenveel sujets d’amour. Liefste XXX is een interactief amoureus project dat schreeuwt om een uitgever. Vier jaar lang droegen de lezers van Maanzand.com woorden aan, waarvan Yuri Maanzand er telkens drie integreerde in een liefdesbriefje. Dat leverde vijftig verrassende liefdesverklaringen op.
Yuri wie? Yuri Maanzand.
Waar? Hier.
Wanneer? Van 2004 tot heden.

Een voorbeeld:

Deze keer deed ik het met de woorden oordopje, Barbapapa-verzamelclub en verstapeliefd.

Liefste,
Jij bent het omgekeerde van alles. Als ik droevig ben, doe jij me lachen. Als het regent, loop jij tussen de druppels door. Als ik honger heb, ben jij een koekje. Als de buren luid zijn, ben jij mijn oordopje. Als ik slapen wil, doe jij mijn ogen toe. Als ik me verveel, ben jij Marianne. Marianne uit de Barbapapa-verzamelclub, met wie ik in het eerste leerjaar Barbavadertje en Barbamoedertje speelde. Als ik je poes noem, noem jij me tijger. Als ik je lingelief noem, en dat ik verstapeliefd ben, verbeter jij me niet. Als ik je liefheb, heb jij me nog liever.
Yuri

Lees hier alle brieven aan XXX

De Eilanders zijn gespecialiseerd in wederzijdse liefdesbetuigingen, maar ú kunt óók een beroep doen op onze romantische expertise. Zoekt u een pittige liefdesverklaring of een brief die niet gauw vergeten wordt? Wilt u uw personeel na jarenlange dienst eindelijk duidelijk maken wat u voor hen voelt? Bent u op zoek naar een originele brievencolumn? Laat het ons weten via de te huur-pagina.

Wat? Rebus, een gedicht.
Van? Yuri Maanzand.
Waar? In nr. 1/2 (2006) van literair periodiek Ballustrada, als onderdeel van de rubriek Laaglandse Poëzie: jonge vlaamse dichters.
Waarom? Omdat het moest. Van Indiana Jones.

Rebus

Ik niet slapen omdat kan ook of je beide armen maar kwam grote porties op je af maar meestal achterna gezeten wordt soms heeft het gigantische stenen bol en kan je enkel nederig buigen het hoofd en ondergaan je iets van die in zo’n smalle tunnel de vlucht slaan kreeg dat het leven onstuitbaar als een bulldozer op me op kan je het wel aan met natuurlijk ik plots het gevoel het leven komt kon deze nacht in kleine af door een maar dan kan je lang lopen Indiana Jones.

Rebus

Het Eiland Neus schrijft veel, vaak en op verzoek. Als u verlegen zit om een riedel romantische verzen of een origineel sinterklaasgedicht, neem dan contact met ons op via de te huur-pagina.

Wie? Tjeerd Manara.
Excusez? Een pseudoniem van André Bach en Maartje Luif - als je onze voornamen husselt, krijg je Tjeerd Manara.
Wat? We schreven samen onbegrijpelijke gedichten met niet-bestaande woorden die weer anagrammen waren van ons beider voor- én achternamen.
Wanneer? In 1993.
Gepubliceerd? In Nederlandstalige bloemlezingen die samengesteld werden door een Nepalees die geen Nederlands sprak. De Nepalees verspreidde ook posters op straat met de gedichten in grote letters afgedrukt. En zo kwam het dat Tjeerd Manara een week lang op verschillende plekken in het centrum van Amsterdam hing. Arm Faublich op het Spui.

Een voorbeeld:

Arm Faublich

laterhand, laterhuid
buitenmacht in jadertalen
rafeltand, tafelruit
juinenlach met haremdralen

radartuich, ruiterlach
muidernul dacht aderhalen
beefader laibach
heemraad in heterdalen

Het Eiland Neus dicht erop los. Wij doen aan verzoeknummers en aan hobbyschrijven. Voor meer informatie of een dichtopdracht u terecht op onze te huur-pagina.

Wie? Yuri Maanzand (aka Wannes Daemen).
Wat? Maanzand is een weblog dat regelmatig wordt bijgewerkt met stukjes, foto’s, gedichten, theaterteksten, linkdumps en columns.
Waar? Daar.
Wanneer? Van 2000 tot heden.
Pardon? Maanzand is de persoonlijke webstek van Yuri Maanzand (en dat is zand, geen zaad), autodidactisch dichter, regisseur, schrijver, fotograaf, anarchist, dessertbereider, cabaretier en minnaar. Met de hand op het hart en het hart op de tong zwiert hij zichzelf in cyberspace met behulp van mistige en troebele bewoordingen. Op de vraag of het allemaal uit het leven gegrepen is, zal hij murmelend doch niet geheel ontkennend antwoorden.
Hoogtepunten? Liefste XXX, Maanzands liefdesbrievenrubriek. Mijn vriend Kennedy Mobutu, een absurde en waargebeurde correspondentie met een Nigeriaanse internet-crimineel. Als ge droomt, een gedicht dat Wim Helsen voorlas in het programma Man Bijt Hond. Een derde plaats in de Knack-hitparade van literaire weblogs (2007).
Nog? Yuri Maanzand schrijft over nierstenen, over zeldzame dieren, over de familie Pfaff en over Prinses Pipi.

Symfonie voor Miranda

door Yuri Maanzand

Het geheel klonk als Brahms op een zaterdagmiddag. In de krant stond iets over een pianorecital in een schouwburg door een minderjarig muzikaal wonderkind dat de harten van vele mensen beroerde. Het roeren in soepen staat ver van het beroeren van harten van vele mensen, dacht Miranda. Los van het roeren in soepen, wil ik ook graag harten van vele mensen beroeren. Ik zal het ene nooit voor het andere verruilen, en waar mogelijk, zal ik beide combineren. Miranda dacht luidop en glimlachte. Ze liet het slurpen van koffie het pruttelen van soep overstemmen. Brahms liet zijn piano flirten met een viool.
In een andere wereld - een wereld waar wortelen muziekinstrumenten zijn en cello’s fietspaden - zou Miranda een symfonie schrijven voor soep, koffie en krant. Ze zou hem in haar eentje uitvoeren in schouwburgen en zo de harten van vele mensen beroeren. Haar hart had het al begrepen. Nu nog dat van vele mensen. En de schouwburgen. En achteraf samen koffie drinken. Vele tassen samen slurpen. Waar het pruttelen van soep het roeren overstemt, daar is het slurpen symfonisch.

Luister maar.

Dit stukje verscheen in september 2004 op maanzand.com

Het Eiland Neus logt web in opdracht van bedrijven en media. We bedenken in overleg een concept, we regelen een domeinnaam, de hosting, de vormgeving en de inhoud. U vraagt, wij draaien. Voor een voorzetje, een goed idee of een offerte kunt u contact opnemen via de te huur-pagina.

Wie? Tekst: Maartje Luif, technische realisatie: Janneke Luif, illustraties: Marcello Carvana, lay-out: Wannes Daemen.
Wat? Een kinderboek op rijm, rijkelijk geïllustreerd.
Waarom? We vervaardigden het boekje in eerste instantie voor de zeventigste verjaardag van onze (schoon-)vader, zodat hij het boekje kon voorlezen aan zijn kleinkinderen, Luca en Nina. Maar omdat er veel vraag naar het boekje was, hebben we een tweede druk gemaakt.
Flaptekst? Als Luca en Nina een weekendje naar opa en oma gaan, nemen ze een loopje met de tijd. Ze razen door streken en seizoenen en onderweg nemen ze wat feestdagen mee. De tijd, de pirouette en het duikgebaar zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Een fragment:

(…)
Die middag toen de school uitging,
ging Nina naar ballet.
En met haar mooie pakje aan
draaide zij een pirouet’.

Ze draaide en ze draaide maar.
Wel twintig rondjes lang.
En toen ze plots tot stilstand kwam,
was zij ineens heel bang.

De middag was plots avond.
Het licht was plots’ling uit.
De juf die was verdwenen.
En Nina schreeuwde luid.

‘Waar zijn jullie gebleven?’
‘Waar is toch iedereen?’
‘Het is ineens zo donker.’
‘Hee juf, waar ben je heen?’
(…)

Het Eiland Neus schrijft kinderboeken in opdracht en op eigen initiatief. We schrijven desgewenst op rijm. We kunnen de productie van het boek van begin tot eind verzorgen: tekst, illustraties, vormgeving en druk. Voor meer informatie kunt u terecht op onze te huur-pagina.

Wat? Een absurd griezelverhaal, geïnspireerd door waargebeurde nierkolieken.
Wie? Yuri Maanzand, trotse bezitter van een handvol nierstenen.
Waar? Het Heilig Hart Ziekenhuis in Leuven.
Wanneer? Voorjaar 2006.
Waarom? Omdat het pijn deed. Dat moest gedeeld worden.

Voorproefje:

Hij wilde even de ingreep overlopen en de details met mij bespreken. Hoewel de details mij gestolen konden worden, onderbrak ik hem niet. Ik zweette als een rund en wou dat ik dood was. Wat was er met mij aan de hand? Waar had ik het in godsnaam aan verdiend dat ik opgesloten moest worden, dat ik astronautenvoedsel te eten kreeg, en dat een kromgebogen chinese dokter met zijn gele tengels én een niersteentangetje mijn teergeliefde Willy Wonka kwam molesteren? Tijd voor antwoorden was er niet, want alras werd ik vastgegespt op het bed en naar de operatiekamer gereden.

De operatie werd uitgevoerd onder plaatselijke verdoving. Mijn smeekbede voor een volledige narcose werd geweigerd en de chinese chirurg mompelde iets over een geneeskundig en geschiedkundig wonder en de overlevingskans van de niersteen. Dat vond ik allemaal larie en apekool, maar het mocht niet baten. Ik bleef klaarwakker en mocht het hele gebeuren als een slecht gemaakte horrorfilm gadeslaan. Ik was verstijfd van angst toen mijn benen in koude metalen beugels werden gelegd, die ik tot dan toe alleen nog maar in VT4-programma’s had gezien.

Lees Stenen helemaal

Het Eiland Neus zit vol verhalen. Zit u verlegen om een sprookje of een griezelverhaal? Of wilt u zelf leren schrijven? Neem dan contact met ons op via de te huur-pagina.