Wat? Een workshop ‘Tips ‘n’ tricks voor het schrijven een blog’.
Voor wie? Voor een vrijwilligers van de Vrijwillige Dienst Ontwikkelingssamenwerking, onderdeel van het Belgisch Agentschap voor Ontwikkelingssamenwerking (BTC/CTB). Alle deelnemers zouden kort na de workshop de wijde wereld ingaan en daarover gaan bloggen.
Wanneer? In december 2009.
Waar? Bij BTC in Brussel.
Hoe? Aan de hand van vier punten - Idee, Inhoud, Vorm en Interneteisen - kregen de deelnemers een praktijkgerichte workshop van een halve dag waarin de nadruk lag op invalshoeken en ethiek. Overheidsorganisaties op het gebied van ontwikkelingssamenwerking krijgen immers - doordat ze direct in verbinding staan met andere overheden - veel te maken met gevoeligheden en misverstanden.
Nu ook in het Frans! Ik gaf de workshop met mijn Franstalige collega Isabelle Canivet van Action-Redaction. U kunt voortaan dus ook bij Het Eiland Neus terecht voor tweetalige workshops.

Het Eiland Neus geeft workshops en cursussen aan beroepsschrijvers en aan amateurs. In overleg met de opdrachtgever bepalen we werkwijze, invalshoek en accent. Mocht u meer willen weten, neem dan contact met ons op via de te huur-pagina.

Wat? Toen Yuri Maanzand stierf, kwam Wannes Daemen tot leven op het wereldwijde web. De nieuwe website heeft als adres http://www.wannesdaemen.com.
En Zezunja? Zezunja Maartje Luif verbouwde voor de zoveelste keer haar website. Alles is fris en nieuw op http://www.zezunja.nl.

Ga naar wannesdaemen.com

Ga naar zezunja.nl

Het Eiland Neus bedenkt concepten voor weblogs. We bouwen de website, geven er een mooie vorm aan en we schrijven de site vol. Voor meer informatie, kunt u terecht op de te huur-pagina.

Wat? Een worskhop Powerwebloggen op de Schrijfdag van Creatief Schrijven in Leuven, deelnemers schreven voor Het Schrijflegioen.
Wanneer? Op 28 maart 2009.
Waar? De Schrijfdag vond plaats in het Stuk in Leuven.
Wie waren er nog meer? Er waren duizend-en-een dingen te doen. Er was een interview met Annelies Verbeke, een debat met Ivo Victoria, een cursus Columns Schrijven door An Olaerts en lekkere broodjes van een cateraar.
Wat is in hemelsnaam powerwebloggen? Dat is in minder dan twee uur een weblog voor en door schrijvers vullen met vijftig Schrijfdagdeelnemers. Onder de bezielende leiding van Maartje Luif als docent en Wannes Daemen als sneltyper werden de powerwebloggers aangespoord te schrijven, te schrijven en nog eens te schrijven. Onderweg leerden ze ook nog eens van alles over webloggen.
Waar kan ik meer over de Schrijfdag vinden? Bij creatiefschrijven.be, op Studio Brussel, want die hebben ons geïnterviewd, op Leven in Leuven, want daar schreef ik na afloop een stukje over de dag én natuurlijk op het powerweblog van Het Schrijflegioen.

Wilt een een workshop Webloggen volgen of aanbieden? Of liever een langere cursus? Wilt
u een ludiek weblogproject op poten zetten? Schakel Het Eiland Neus dan in. U vindt onze contactgegevens op de te huur-pagina.

Wat? Twee keer een bewijs dat Yuri Maanzand leeft. Ironisch genoeg net voor zijn zelf afgeroepen doodsreutel.
Waar? In boek 3 van het liefdesbrievenproject 1001 Liefdes, en in het juli-nummer van maandblad Goed Gevoel.
Waarom? Omdat airplay altijd een kickje geeft. Zelfs als het einde in zicht is.
Pardon? In november 2008 deed Yuri er het zwijgen toe. Zijn bedenker - het alter-ego meer dan moe - plant een comeback in het begin van 2009.

Het Eiland Neus bedenkt, maakt en onderhoudt weblogs, zowel voor persoonlijke aderlatingen als voor commerciële doeleinden. Voor meer informatie over de mogelijkheden kunt u terecht op de te huur-pagina

Wat? Zezunja’s Zotisch Weblog is gerenoveerd - nieuwe kleurtjes, nieuwe thema’s, nieuwe zin.
Ah, hoe heet zoiets ook alweer? Omkatten.
Waar? http://zezunja.nl.
Wanneer? In november 2008 werd de site geheel in het nieuw gestoken, ter ere van het vijfjarig bestaan.

Het Eiland Neus logt web. We schrijven, geven vorm en bedenken originele conceptjes. Voor een spiksplinternieuw weblog, een gedreven weblogger of een mooie websitelay-out kunt u ons e-mailen of bellen. Contactgegevens staan op de te huur-pagina.

Wat? Een interviewtje over webloggen met Maartje Luif over Zezunja.nl.
Waar? In de Esta van 22 augustus 2008.
Waarom? Een typisch geval van waarom niet.

Het Eiland Neus logt web. Ook voor u. Voor alle contactgegevens kunt u terecht op de te huur-pagina

Wat? Een weblog over het wel en wee van drie uitermate fotogenieke katten.
Wie? Het weblog gaat over Mike, Choco en Sjeik El Moko.
Waar? … (mysterieuze stilte)
Wanneer? Vanaf dit najaar.
Waarom? Het leven van deze drie poezebeesten is een rollercoaster.
En dus? As the world turns is er niets bij.

Het Eiland Neus maakt special interest weblogs met een creatieve insteek. We bedenken concepten, huisstijl en tone of voice. Desgewenst houden we het weblog ook voor u bij. Voor een brainstorm, een specifiek verzoek of een vrijblijvend advies kunt u contact opnemen via de te huur-pagina.

Wat? Een weblog geheel in dienst van Het Eiland Neus, klanten en fans.
Wie? Het Eiland Neus is een bundeling van alle professionele creativiteit die Maartje Luif en Wannes Daemen in zich hebben. Het weblog is de uitstalkast daarvan.
Waar? www.heteilandneus.be
Wanneer? Op ons bedrijfsweblog wordt al het Neus-nieuws geplaatst. Telkens als we een interessante opdracht doen, als we een mooi resultaat kunnen laten zien of als we een cursus of voorstelling willen aankondigen, zullen we van ons laten horen op dit weblog.
Waarom? Een weblog is dynamischer dan een gemiddelde website. Met een weblog kunnen we dagelijks onze producties in de etalage zetten.

Het Eiland Neus maakt creatieve hobby- en bedrijfsweblogs. We denken mee en voeren uit. We staan in voor tekst, beeld en de essentie van een weblog: regelmatige updates. Voor overleg of meer informatie kunt u contact opnemen via de te huur-pagina.

Wat? Een vermelding. Een recensie zo u wilt.
Wie? Yuri Maanzand. En zijn weblog.
Waar? In Boek 07, de Boekenspecial van het jaar 2007 van het weekblad Knack.
Hoezo? Onder de noemer Blogtoppers presenteerde Knack in zijn boekenbijlage een eigenzinnige hitparade van literaire weblogs. Maanzand staat daarin op nummer drie, na Wim De Bie en Hanneke Groenteman.

Uit Boek 07 van Knack:

Sommige blogs zijn zelfs mooi om naar te kijken. Omdat schermgenieke blogs zo zeldzaam zijn, zijn de beaux een verademing. De website van Yuri Maanzand is er zo een. De blog is fraai vormgegeven en dat de posts vaak fris en met een niet onaardige pen geschreven zijn, is mooi meegenomen. Mijmeringen met een poëtische ondertoon, daar gaat het hier om. Een voorbeeld. Over ‘De de’ (op de site gecatalogiseerd onder de ‘dierenfragmenten’): ‘De de is een weinig bekende taalkundige aberratie, verwant aan het het, en de - zo mogelijk nog zeldzamere - dat. Weinig mensen zijn op de hoogte van het bestaan van dit vreemde diertje, en dat is maar goed ook. Hoe minder de de onze taal en literatuur weet te infiltreren, hoe beter. Het zou immers niet de eerste keer zijn, dat de de door zijn gevaarlijke eigenschappen een tekst volledig om zeep helpt.’

Maanzand blogt al sinds 2000, maar is er nog altijd niet van overtuigd of dat zo’n goed idee is. Hij wou vooral een publiek bereiken, maar ‘er wordt in mijn ogen meer rotzooi dan iets anders geblogd. Het wordt allemaal zo’n soep, iedereen doet maar wat en dat ergert me soms. Anderzijds, het concept van Temptation Island ergert me ook. En toch ben ik fan.’

(Guinevere Claeys in Knack Special Boek 07)

Het Eiland Neus maakt weblogs voor bedrijven en particulieren. We laten al onze creativiteit los op inhoud, vormgeving en vindbaarheid. Als u wilt, nemen we ook de dagelijkse updates voor onze rekening. Neem voor al uw vragen contact op via de te huur-pagina.

Wat? Een polemiek.
Wie? De hoofdrolspelers zijn Piet Huysentruyt en Zezunja.
Waar? In Het Nieuwsblad.
Wanneer? Zaterdag 2 juni 2007.
Hoe kwam ‘t? Op zezunja.nl verscheen een open brief aan Piet Huysentruyt en VTM over het gebruik van Victoriabaars in het programma van Piet. Een journalist van Het Nieuwsblad gebruikte die brief als research voor een interview in de weekendbijlage van Het Nieuwsblad.

Het bewuste fragment:

(…)
Een open brief aan u, gevonden op de weblog van ene Zezunja: ‘Ik zie vrijwel nooit een pleidooi voor biologisch eten. Dat vind ik schokkend, want de invloed van tv-koks lijkt groot, maar ze nemen niet de verantwoordelijkheid die bij die invloed gepast zou zijn.’
(lange stilte) ‘Ze heeft voor vijftig procent gelijk. Maar stel dat ik een pleidooi hou voor de biokip. Ja, dan zullen mensen die kip misschien wel kopen, maar na twee keer haken ze af. Reden: te duur. En zie je me al met mijn vingertje zwaaien: gij zult biokip kopen? Tv moet leuk blijven hè? Anders zappen mensen weg.’
De wet van de commercie?
‘Nee, maar de kijker is toch vrij om te kopen wat hij wil? De politiek moet ingrijpen verdorie. Het ministerie van Gezondheid moet de bioboeren veel meer steunen, zodat hun producten goedkoper worden. Dat is niet de taak van een televisiekok.’
Maar als televisiekok heeft u wel invloed.
‘Ja absoluut. Maar ik zal dat nooit uitbuiten. Ik zorg wel dat er kruiden op de markt zijn met mijn naam erop, maar het zijn ook goeie kruiden. Waarom zou ik dat niet mogen doen? En ik wil wel een biokip op de markt brengen, maar dan zou die veel geld kosten. Goeie Franse biokippen kosten wel 35 euro. Weet je wat voor kritiek ik dan zou krijgen? Daar is hij weer hoor met zijn dure kip. Hij steekt al het geld in zijn zakken en de kruimels zijn voor de bioboeren. Mensen zien enkel wat je verdient, niet hoe hard je werkt. Het is niet omdat ik in de Ardèche woon, dat ik niet werk hè. Soms ben ik wekenlang van huis.’
(…)

Bekijk hier het fragment uit Het Nieuwsblad

Het Eiland Neus zwengelt aan. We leveren meningen op bestelling en hebben de moed die openbaar te maken. Voor meer informatie kunt u terecht op onze te huur-pagina

Wat? Een stukje dat verscheen bij het Niet Lief Collectief.
Wanneer? Op 6 november 2007.
Waar? Op nietlief.com (r.i.p). U kunt de hele Niet Lief Collectie vinden op zezunja.nl.
Pardon? Het Niet Lief Collectief was een estafetteweblog van zes dertigers met schrijfdrift. Het collectief is sinds het voorjaar van 2008 ter ziele.

Van babyvet tot Japans vouwen

Lieve NietLiefjes,
De rituelen voorafgaande aan een eerste date zijn tijdrovend, gestuurd door bijgeloof en ingegeven door een ongezond soort zelfbewustzijn. Mijn opdracht voor deze week is: beschrijf de gewoonten, rituelen en oppeppers die horen bij jouw voorbereiding op een spannende avond of nacht.
Ik zal van wal steken.

door Zezunja

Het eerste tijdperk is De Puberangst.
De tijd van: waar zit mijn babyvet? Kan ik dat weghalen? En: waar heeft mijn vader zijn scheermes gelaten? Het is de tijd dat ik zelf nog geen scheermesjes heb, maar wel weet dat ik mijn benen moet scheren. Het is de tijd dat ik het oogpotlood van mijn zus leen, waardoor ik een ontstoken oog krijg, want oogpotloden uitwisselen is taboe. De tijd dat ik oorbellen van een vriendinnetje leen, waardoor ik ontstoken gaatjes krijg, want oorbellen uitwisselen is eveneens taboe. De tijd dat ik me afvraag of mijn borsten wel groot genoeg zijn.

Het tweede tijdperk is De Vrijgezelliteit.
Gewiekst ben ik. Altijd voorbereid op elke denkbare ontwikkeling die een nacht te bieden heeft. Logeergerei in de binnenzak van mijn motorjack, het juiste ondergoed aan en wolkjes parfum op verborgen plaatsen. Niet weten waar ik tegen het ochtendgloren zal zijn, maar stiekem hopen dat het niet thuis is. Thuis waar het op de avond zelf zindert als in de kleedkamer van een theater, met dozen schmink en een spektakel in het vooruitzicht, maar waar ’s nachts bij thuiskomst de feestroes is teruggebracht tot een spoor van kleren op de vloer die zijn gesneuveld in het ik-heb-niks-om-aan-te-trekken-proces.

Het derde tijdperk is La Nonchalance.
‘Ik ben niet op zoek’. Steeds maar weer zeggen dat ik niet op zoek ben. Dat het vanzelf moet komen. En dat het komt als het komt. En anders niet. Maar intussen voorafgaand aan elk feestje een motiefje scheren, m’n tong poetsen en een bh aantrekken die geen al te grote teleurstelling veroorzaakt als-ie eenmaal uit moet. De leugen moet zo dicht mogelijk bij de waarheid blijven. ‘Ik ben niet op zoek.’

Het vierde tijdperk is Het Poldermodel.
Het grote nadeel van een onenightstand is mijns inziens dat je onvoorbereid een engel in bed moet zijn. Terwijl ik in een relatie babbelenderwijs eindeloos veel encyclopedische kennis over de voorkeur van mijn verloofde opdoe. Door onbewust dagelijks te polderen, weet ik precies welke combinatie van stoer en charmant het meest aan hem besteed is. Wat ik al bijeen polderde: een hoodie, wilde haren, een pijpjesonderbroek, de rockabillycoupe.

Het vijfde tijdperk is Het Origamitijdperk.
Dan ken ik mezelf dus nèt hè. Dus ik wéét dat ik de rest van mijn leven blauwgelakte teennagels wil en dat baggy trousers ook heel sexy kunnen zijn, en dan komt daar ineens een rímpel tevoorschijn! Onder mijn oog. En in mijn voorhoofd. En in de hoekjes van m’n oog. En verdomme! In mijn frons! Dat is het moment dat ik alle zeilen moet bijzetten om mezelf opnieuw te leren kennen. Het moment van de goede voornemens: 1. niet meer mijn wenkbrauw optrekken, want dat is als een steen in een vijver: één wenkbrauw leidt tot een golfbeweging op mijn voorhoofd. 2. altijd checken of er geen make-up is achtergebleven in die richel onder mijn oog, want dat is meestal wel het geval. En 3: ik moet me erbij neerleggen dat er een periode van plooien en vouwen volgt, een periode van waakzaamheid en origami.
Het is al laat.

Het Eiland Neus schrijft columns op verzoek. We laten ons niet afschrikken door beperkingen, we zullen altijd streven naar originaliteit en schoonheid en we hebben er waanzinnig veel zin in. Voor meer informatie, bestellingen of een verzoek om inzage in andere columns, kunt u terecht op onze te huur-pagina.

Wat? Een interviewtje voor een rubriekje in Volkskrant magazine.
Wanneer? Op 24 september 2005.
Waarover? Over webloggen.
Exposure? Aandacht is altijd fijn, omdat webloggen leuker wordt naarmate je meer lezers hebt.

Lees het hele interviewtje met Zezunja in Volkskrant magazine

Het Eiland Neus maakt weblogs voor bedrijven en particulieren. Voor creatieve ideeën of een offerte kunt u terecht op onze te huur-pagina.

Wie? Yuri Maanzand (aka Wannes Daemen).
Wat? Maanzand is een weblog dat regelmatig wordt bijgewerkt met stukjes, foto’s, gedichten, theaterteksten, linkdumps en columns.
Waar? Daar.
Wanneer? Van 2000 tot heden.
Pardon? Maanzand is de persoonlijke webstek van Yuri Maanzand (en dat is zand, geen zaad), autodidactisch dichter, regisseur, schrijver, fotograaf, anarchist, dessertbereider, cabaretier en minnaar. Met de hand op het hart en het hart op de tong zwiert hij zichzelf in cyberspace met behulp van mistige en troebele bewoordingen. Op de vraag of het allemaal uit het leven gegrepen is, zal hij murmelend doch niet geheel ontkennend antwoorden.
Hoogtepunten? Liefste XXX, Maanzands liefdesbrievenrubriek. Mijn vriend Kennedy Mobutu, een absurde en waargebeurde correspondentie met een Nigeriaanse internet-crimineel. Als ge droomt, een gedicht dat Wim Helsen voorlas in het programma Man Bijt Hond. Een derde plaats in de Knack-hitparade van literaire weblogs (2007).
Nog? Yuri Maanzand schrijft over nierstenen, over zeldzame dieren, over de familie Pfaff en over Prinses Pipi.

Symfonie voor Miranda

door Yuri Maanzand

Miranda stond aan het fornuis en roerde in de soep. Dikke smeuïge groentesoep met alleen maar verse dingen erin. Miranda beeldde zich in dat het regenwoud vast ook heel smeuïg was, met alleen maar verse dingen erin. Ze liet de soep wat pruttelen en ging aan tafel zitten met een tas koffie en een stuk krant. Het was zaterdagmiddag en alles was rustig. Enkel het pruttelen van soep, het bladeren van krant en het sporadisch slurpen van koffie.

Het geheel klonk als Brahms op een zaterdagmiddag. In de krant stond iets over een pianorecital in een schouwburg door een minderjarig muzikaal wonderkind dat de harten van vele mensen beroerde. Het roeren in soepen staat ver van het beroeren van harten van vele mensen, dacht Miranda. Los van het roeren in soepen, wil ik ook graag harten van vele mensen beroeren. Ik zal het ene nooit voor het andere verruilen, en waar mogelijk, zal ik beide combineren. Miranda dacht luidop en glimlachte. Ze liet het slurpen van koffie het pruttelen van soep overstemmen. Brahms liet zijn piano flirten met een viool.
In een andere wereld - een wereld waar wortelen muziekinstrumenten zijn en cello’s fietspaden - zou Miranda een symfonie schrijven voor soep, koffie en krant. Ze zou hem in haar eentje uitvoeren in schouwburgen en zo de harten van vele mensen beroeren. Haar hart had het al begrepen. Nu nog dat van vele mensen. En de schouwburgen. En achteraf samen koffie drinken. Vele tassen samen slurpen. Waar het pruttelen van soep het roeren overstemt, daar is het slurpen symfonisch.

Luister maar.

Dit stukje verscheen in september 2004 op maanzand.com

Het Eiland Neus logt web in opdracht van bedrijven en media. We bedenken in overleg een concept, we regelen een domeinnaam, de hosting, de vormgeving en de inhoud. U vraagt, wij draaien. Voor een voorzetje, een goed idee of een offerte kunt u contact opnemen via de te huur-pagina.

Wat? Een weblog over passief-agressieve communicatie.
Waar? http://waarismijnmelk.wordpress.com
Inspratiebron? Het Amerikaanse weblog passive-aggressive notes en ons verleden in studentenkoten en grote bedrijven.
Hoe? Mensen kunnen leuke briefjes van koelkasten, liften, prikborden en voordeuren opsturen naar Waar is mijn melk?. Wij plaatsen de briefjes, al dan niet met commentaar en/of toelichting. Soms gaan we zelf gewapend met een camera op zoek naar lollige briefjes.

Bezoek Waar is mijn melk?

Het Eiland Neus bedenkt, maakt, schrijft en onderhoudt weblogs of weblogconcepten voor particulieren, media en bedrijven. Wij stuwen uw weblog op in de vaart der volkeren met een ijzersterke vormgeving, goede ideeën en tal van mooi geschreven stukjes. Kijk voor meer over onze weblogs hier. Voor ideeën, overleg, offertes of een babbeltje kunt u terecht op onze te huur-pagina.

Wie? Zezunja (aka Maartje Luif).
Wat? Zezunja’s Zotisch Weblog is een lifelog dat regelmatig wordt bijgewerkt met stukjes, foto’s, linkdumps en columns.
Waar? Op http://zezunja.nl.
Wanneer? Van 2003 tot heden.
Waarom? Voor de lol. Quote myself: ‘Omdat schrijven voor je werk net zoiets is als lezen voor je eindexamen: als je niet oppast, is het niet leuk meer. Zezunja.nl biedt de mogelijkheid om te freewheelen en dat maakt gelukkig.’
Wapenfeiten? Met Merel Roze en Geen Stijl bij de Dutch Bloggies 2006 in de topdrie van Best Geschreven weblogs staan.
Een voorbeeldje? Vooruit dan maar. Lees onder het plaatje verder. Of lees op de plaats delict De moeder van Paul, De drollen van Sloefke of De Engelsman, de Wildebras en de Goede Vriend.

Na het nieuwe begin komt

het nieuwe ‘en verder’

door Zezunja

Eerst is er het nieuwe begin, met grote toekomstdromen. En alles wat niet is, dat kan gelukkig nog komen. Dingen hoeven niet meteen, niet gelijk, niet nu, want een nieuw begin is al zwaar genoeg. Mensen vragen of het meevalt, of je blij bent en of het goed gaat.

Je geeft jezelf vrij van muizenissen, omdat je niet te veel mag verwachten van een gloednieuw begin. Je vraagt jezelf tijd, geduld en uithoudingsvermogen. Zonder haast, zonder houvast, zonder vaderland en zonder moedertaal. Je dwingt jezelf te focussen op wat je wilt, niet op wat je kunt, niet op wat je moet of op wat hard nodig is.

Op wat je wilt, daar gaat het om. Nu. Dít is het moment. Geen omweg, geen uitstel, geen vertraging. Geen reden om je te laten knevelen in het hier en nu. Geen hypotheek of hondenbaan, geen hobby’s of harde noten. Niemand die op je wacht, alles kan, niks moet, morgen weer een dag.

De handen vrij voor het hier en nu. Het lijkt zo mooi, maar wat als het fout gaat? Dan is het je eigen schuld. Dan heb je het aan jezelf te danken. Dan mag je je afvragen wat ervoor nodig is om te doen wat je wilt. Hoe vaak moet een mens opnieuw beginnen om daar te komen waar-ie wil zijn?

Je staat er niet bij stil, maar ineens is het over. Het begin. Voorbij. Niemand die nog vraagt hoe het je vergaat. Nergens die coulance van de eerste paar maanden. Zelfs in je eigen hoofd lijken stramienen te ontstaan die de suggestie wekken dat je ongemerkt opnieuw bent begonnen. Je hebt geen flauw idee waaraan.

Was dat wat je wilde? Je vraagt het je af. De neiging is groot om op de rem te gaan staan en te roepen: ‘Hela! Mag ik nog éven opnieuw beginnen? Ik begreep het allemaal nog niet zo goed, maar nu wel hoor. Nu wel.’ Maar dat kan niet. Je hebt je kans gehad.

Dus je zult je moeten vermannen. Redden wat er te redden valt. De losse eindjes oprapen die leiden naar waar je wilt wezen. De andere losse eindjes laten liggen in de hoop dat ze afsterven. Je begint immers niet met je eindpunt en ook omwegen leiden soms naar prachtig uitzicht.

En dan bedenk je dàt wat je rustig maakt. Waardoor je weet dat nog niks verloren is. Je kunt nog winnen. De volle mep. Je kunt nog alles worden wat je wilt. Want na het nieuwe begin komt het nieuwe ‘en verder’.

Dit stukje verscheen op 12 februari 2007 op zezunja.nl

Het Eiland Neus logt web in opdracht. We bedenken in overleg een concept, we regelen een domeinnaam, de hosting, de vormgeving en de inhoud - tenzij u ons slechts een deel van die werkzaamheden wilt laten doen. U vraagt, wij draaien. Als u dat wenst op dagelijkse basis. Voor een voorzetje, een goed idee of een offerte kunt u contact opnemen via de te huur-pagina