Wie? Zezunja (aka Maartje Luif).
Wat? Zezunja’s Zotisch Weblog is een lifelog dat regelmatig wordt bijgewerkt met stukjes, foto’s, linkdumps en columns.
Waar? Op http://zezunja.nl.
Wanneer? Van 2003 tot heden.
Waarom? Voor de lol. Quote myself: ‘Omdat schrijven voor je werk net zoiets is als lezen voor je eindexamen: als je niet oppast, is het niet leuk meer. Zezunja.nl biedt de mogelijkheid om te freewheelen en dat maakt gelukkig.’
Wapenfeiten? Met Merel Roze en Geen Stijl bij de Dutch Bloggies 2006 in de topdrie van Best Geschreven weblogs staan.
Een voorbeeldje? Vooruit dan maar. Lees onder het plaatje verder. Of lees op de plaats delict De moeder van Paul, De drollen van Sloefke of De Engelsman, de Wildebras en de Goede Vriend.
Na het nieuwe begin komt
het nieuwe ‘en verder’
door Zezunja
Eerst is er het nieuwe begin, met grote toekomstdromen. En alles wat niet is, dat kan gelukkig nog komen. Dingen hoeven niet meteen, niet gelijk, niet nu, want een nieuw begin is al zwaar genoeg. Mensen vragen of het meevalt, of je blij bent en of het goed gaat.
Je geeft jezelf vrij van muizenissen, omdat je niet te veel mag verwachten van een gloednieuw begin. Je vraagt jezelf tijd, geduld en uithoudingsvermogen. Zonder haast, zonder houvast, zonder vaderland en zonder moedertaal. Je dwingt jezelf te focussen op wat je wilt, niet op wat je kunt, niet op wat je moet of op wat hard nodig is.
Op wat je wilt, daar gaat het om. Nu. Dít is het moment. Geen omweg, geen uitstel, geen vertraging. Geen reden om je te laten knevelen in het hier en nu. Geen hypotheek of hondenbaan, geen hobby’s of harde noten. Niemand die op je wacht, alles kan, niks moet, morgen weer een dag.
De handen vrij voor het hier en nu. Het lijkt zo mooi, maar wat als het fout gaat? Dan is het je eigen schuld. Dan heb je het aan jezelf te danken. Dan mag je je afvragen wat ervoor nodig is om te doen wat je wilt. Hoe vaak moet een mens opnieuw beginnen om daar te komen waar-ie wil zijn?
Je staat er niet bij stil, maar ineens is het over. Het begin. Voorbij. Niemand die nog vraagt hoe het je vergaat. Nergens die coulance van de eerste paar maanden. Zelfs in je eigen hoofd lijken stramienen te ontstaan die de suggestie wekken dat je ongemerkt opnieuw bent begonnen. Je hebt geen flauw idee waaraan.
Was dat wat je wilde? Je vraagt het je af. De neiging is groot om op de rem te gaan staan en te roepen: ‘Hela! Mag ik nog éven opnieuw beginnen? Ik begreep het allemaal nog niet zo goed, maar nu wel hoor. Nu wel.’ Maar dat kan niet. Je hebt je kans gehad.
Dus je zult je moeten vermannen. Redden wat er te redden valt. De losse eindjes oprapen die leiden naar waar je wilt wezen. De andere losse eindjes laten liggen in de hoop dat ze afsterven. Je begint immers niet met je eindpunt en ook omwegen leiden soms naar prachtig uitzicht.
En dan bedenk je dàt wat je rustig maakt. Waardoor je weet dat nog niks verloren is. Je kunt nog winnen. De volle mep. Je kunt nog alles worden wat je wilt. Want na het nieuwe begin komt het nieuwe ‘en verder’.
Dit stukje verscheen op 12 februari 2007 op zezunja.nl
Het Eiland Neus logt web in opdracht. We bedenken in overleg een concept, we regelen een domeinnaam, de hosting, de vormgeving en de inhoud - tenzij u ons slechts een deel van die werkzaamheden wilt laten doen. U vraagt, wij draaien. Als u dat wenst op dagelijkse basis. Voor een voorzetje, een goed idee of een offerte kunt u contact opnemen via de te huur-pagina
